พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อปัณณกวรรค
๑๐. สุขวิหาริชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในอปัณณกวรรคมี ๔ ฉบับ
๑๐ สุขวิหาริชาตกํ
๑๐. สุขวิหาริชาดก
ว่าด้วยการอยู่เป็นสุข
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อปัณณกวรรค สุขวิหาริชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
ยญฺจ อญฺเญ น รกฺขนฺติ โย จ อญฺเญ น รกฺขติ
สเว ราช สุขํ เสติ กาเมสุ อนเปกฺขวาติ ฯ
สุขวิหาริชาตกํ ทสมํ ฯ
อปณฺณกวคฺโค ปฐโม ฯ
___________
ตสฺสุทฺทานํ
วราปณฺณก วณฺณปถ ๑ เสริวโร
สุวิจกฺขณ ตณฺฑุลนาฬิกสฺสา
หิริ ปุตฺต วรุตฺตคามนินา
โย จ น รกฺขติ เตน ทส ๒ ฯ
ชนเหล่าอื่นไม่ต้องรักษาผู้ใดด้วย ผู้ใดก็ไม่ต้องรักษาชนเหล่าอื่นด้วยดูกรมหาบพิตร มหาบพิตรผู้นั้นแล ไม่เยื่อใยในกามทั้งหลาย ย่อมอยู่เป็นสุข.
จบ สุขวิหาริชาดกที่ ๑๐.
จบ อปัณณกวรรคที่ ๑.
_______________
รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. อปัณณกชาดก ๒. วัณณุปถชาดก
๓. เสรีววาณิชชาดก ๔. จุลลกเศรษฐีชาดก
๕. ตัณฑุลนาฬิชาดก ๖. เทวธรรมชาดก
๗. กัฏฐหาริชาดก ๘. คามนิชาดก
๙. มฆเทวชาดก ๑๐. สุขวิหาริชาดก.
จบ ๑๐. สุขวิหาริชาดก