arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อปัณณกวรรค

๖. เทวธรรมชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในอปัณณกวรรคมี ๔ ฉบับ

๖. เทวธมฺมชาตก (๖)

๖. เทวธัมมชาดก (๖)

ว่าด้วยธรรมของเทวดา

(พระโพธิสัตว์กล่าวว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อปัณณกวรรค เทวธรรมชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๒–๒ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๓–๓

บาลี (มหาจุฬาฯ)

หิริโอตฺตปฺปสมฺปนฺนา สุกฺกธมฺมสมาหิตา

สนฺโต สปฺปุริสา โลเก เทวธมฺมาติ วุจฺจเรติ.

เทวธมฺมชาตกํ ฉฏฺฐํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

บุคคลผู้ถึงพร้อมด้วยหิริและโอตตัปปะ

ตั้งมั่นอยู่ในสุกกธรรม (กุศลธรรม)

เป็นผู้สงบระงับ เป็นคนดีงาม

ท่านเรียกว่า ผู้มีเทวธรรมในโลก

เทวธัมมชาดกที่ ๖ จบ