พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อปัณณกวรรค
๓. เสรีววาณิชชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในอปัณณกวรรคมี ๔ ฉบับ
๓. เสริววาณิชชาตก (๓)
๓. เสริววาณิชชาดก (๓)
ว่าด้วยพ่อค้าชื่อเสริวะ
(พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงปรารภภิกษุผู้ละความเพียร ตรัสพระคาถาว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อปัณณกวรรค เสรีววาณิชชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๑–๑ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๒–๒
บาลี (มหาจุฬาฯ)
อิธ เจ นํ (๑) ราเธสิ สทฺธมฺมสฺส นิยามตํ
จิรํ ตฺวํ อนุตปฺเปสิ เสริวายํว วาณิโชติ.
เสริววาณิชชาตกํ ตติยํ.
เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
- ๑สี.อิ. อิธ เจ หิ นํ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
ถ้าเธอพลาดจากสภาวะอันแน่นอนแห่งพระสัทธรรม
ในศาสนานี้แล้ว เธอจะต้องเดือดร้อนตลอดกาลนาน
เหมือนพ่อค้าชื่อว่าเสริวะนี้
เสริววาณิชชาดกที่ ๓ จบ
จบ ๓. เสรีววาณิชชาดก