พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อปายิมหวรรค
๙. กุหกชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๘๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในอปายิมหวรรคมี ๔ ฉบับ
๘๙. กุหกชาตก (๙)
๙. กุหกชาดก (๘๙)
ว่าด้วยดาบสโกหก
(พระโพธิสัตว์ติเตียนดาบสโกหกว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อปายิมหวรรค กุหกชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๒๒–๒๒ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๓๗–๓๗
บาลี (มหาจุฬาฯ)
วาจาว กิร เต อาสิ สณฺหา สขิลภาณิโน
ติณมตฺเต อสชฺชิตฺโถ โน จ นิกฺขสตํ หรนฺติ.
กุหกชาตกํ นวมํ.
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
ถ้อยคำของท่านช่างไพเราะอ่อนหวานเสียนี่กระไร
ท่านรังเกียจกระทั่งหญ้าเส้นเดียว
แต่เมื่อขโมยทองคำไปตั้ง ๑๐๐ แท่ง กลับไม่รังเกียจเลย
กุหกชาดกที่ ๙ จบ
จบ ๙. กุหกชาดก