พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อปายิมหวรรค
๒. มิตตวินทชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๘๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในอปายิมหวรรคมี ๔ ฉบับ
๒ มิตฺตวินฺทชาตกํ ๑
๒. มิตตวินทชาดก
ว่าด้วยจักรบดศีรษะ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อปายิมหวรรค มิตตวินทชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (สยามรัฐ)
อติกฺกมฺม รมณกํ สทามตฺตญฺจ ทูภกํ
สฺวาสิ ปาสาณมาสีโน ยสฺมา ชีวํ น โมกฺขสีติ ฯ
มิตฺตวินฺทชาตกํ ทุติยํ ฯ
๑ ม. มิตฺตวินฺทชาตกํ ฯ
ฉบับหลวง
ท่านเลยปราสาทแก้วผลึก ปราสาทเงิน และปราสาทแก้วมณีมาแล้วท่านนั้นเป็นผู้ถูกจักรกรดบนศีรษะแล้ว บาปยังไม่สิ้นตราบใด ท่านยังมีชีวิตอยู่ ก็จักไม่พ้นจากจักรกรดตราบนั้น.
จบ มิตตวินทชาดกที่ ๒.
จบ ๒. มิตตวินทชาดก