พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · อสทิสวรรค
๗. จตุมัฏฐชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๒๓–๒๒๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในอสทิสวรรคมี ๔ ฉบับ
๗ จตุมฏฺฐชาตกํ
๗. จตุมัฏฐชาดก
ผู้เลวทราม ๔ อย่าง
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต อสทิสวรรค จตุมัฏฐชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
อุจฺเจ วิฏปิมารุยฺห มนฺตยโวฺห รโหคตา
นีเจ โอรุยฺห มนฺตโวฺห มิคราชาปิ โสสฺสติ ฯ
ท่านทั้งสองพากันขึ้นไปบนค่าคบไม้อันสูง อยู่ในที่ลับแล้วปรึกษากันเชิญท่านลงมาปรึกษากันในที่ต่ำเถิด พระยาเนื้อจักได้ฟังบ้าง.
ยํ สุปณฺโณ สุปณฺเณน ๒ เทโว เทเวน มนฺตเย
กึ ตตฺถ ๓ จตุมฏฺฐสฺส วิลํ ปวิส ชมฺพุกาติ ฯ
จตุมฏฺฐชาตกํ สตฺตมํ ฯ
สุบรรณกับสุบรรณเขาปรึกษากัน เทวดากับเทวดาเขาพูดกันในเรื่องนี้จะมีประโยชน์อะไรแก่สุนัขจิ้งจอกเลวทราม ๔ อย่าง (สรีระ ๑ ชาติ ๑เสียง ๑ คุณ ๑) เล่า แน่ะสุนัขจิ้งจอกตัวชาติชั่ว เจ้าจงเข้าไปสู่ปล่องเถิด.
จบ จตุมัฏฐชาดกที่ ๗.
จบ ๗. จตุมัฏฐชาดก