arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · อสทิสวรรค

๔. คิริทัตตชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๑๗–๒๑๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในอสทิสวรรคมี ๔ ฉบับ

๔ คิริทตฺตชาตกํ

๔. คิริทัตตชาดก

ว่าด้วยการเอาอย่าง

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต อสทิสวรรค คิริทัตตชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (สยามรัฐ)

ทูสิโต คิริทตฺเตน ๓ หโย สามสฺส ปณฺฑโว

โปราณํ ปกตึ หิตฺวา ตสฺเสวานุวิธิยฺยติ ฯ

๑ ม. อพฺพห ฯ ๒ ม. ปุฏฺโฐ ฯ ๓ ยุ. คิริทนฺเตน ฯ

ฉบับหลวง

(พระโพธิสัตว์กราบทูลพระราชาว่า) ม้าชื่อปัณฑวะของพระเจ้าสามะถูกนายควาญม้าชื่อคิริทัตต์ประทุษร้าย จึงละปกติเดิมของตน ศึกษาเอาอย่างนายควาญม้านั่นเอง.

บาลี (สยามรัฐ)

สเจ จ ตนุโช โปโส สิงฺคาราการกปฺปิโต ๑

อานเน ตํ คเหตฺวาน มณฺฑเล ปริวตฺตเย

ขิปฺปเมว ปหนฺตฺวาน ตสฺเสวานุวิธิยฺยตีติ ฯ

คิริทตฺตชาตกํ จตุตฺถํ ฯ

ฉบับหลวง

ถ้าบุรุษผู้บริบูรณ์ด้วยอาการอันงดงาม สมควรแก่ม้านั้น ตบแต่งร่างกายงดงาม จับจูงม้านั้นที่บังเหียนพาเวียนไปรอบๆ สนามม้าไซร้ ไม่ช้าเท่าไร ม้านี้ก็จะละความเป็นกระจอกเสีย ศึกษาเอาอย่างบุรุษนั้นเทียว.

จบ คิริทัตตชาดกที่ ๔.