arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · อสทิสวรรค

๑. อสทิสชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๑๑–๒๑๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในอสทิสวรรคมี ๔ ฉบับ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต อสทิสวรรค อสทิสชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๙๑–๙๑

หน้า ๙๑

๔. อสทิสวรรค

๑. อสทิสชาดก (๑๘๑)

ว่าด้วยอสทิสราชกุมาร

(พระบรมศาสดาตรัสเล่าเรื่องอสทิสราชกุมารโพธิสัตว์ทรงขับไล่ พระราชา ๗ พระนครได้แล้วเสด็จออกผนวชว่า){๒๑๑} [๒๑๑] อสทิสราชกุมารเป็นนักยิงธนู มีกำลังมาก ยิงธนูให้ไปตกในที่ไกล ๆ ได้ ยิงไม่พลาด สามารถทำลายของขนาดใหญ่ ๆ ได้{๒๑๒} [๒๑๒] พระองค์ทรงทำการรบให้ข้าศึกทั้งปวงหนีไป แต่มิได้เบียดเบียน ใคร ๆ เลย ทรงทำพระกนิษฐภาดาให้มีความสวัสดีแล้วก็เข้าถึงความสำรวม

๒. สังคามาวจรชาดก (๑๘๒)

ว่าด้วยช้างเข้าสงคราม

(นายควาญช้างโพธิสัตว์กล่าวสอนช้างว่า)

{๒๑๓} [๒๑๓] ดูก่อนกุญชร ท่านปรากฏว่าเป็นผู้เคยเข้าสู่สงคราม มีความ แกล้วกล้า มีกำลังมาก เข้าไปใกล้ขอบประตูแล้ว ไฉนจึงถอย กลับเสียเล่า{๒๑๔} [๒๑๔] ดูก่อนกุญชร ท่านจงหักลิ่มกลอน ถอนเสาระเนียดและ ทำลายขอบประตูแล้วเข้าประตูให้ได้โดยเร็วเถิด

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑ความสำรวม ในที่นี้หมายถึงความสำรวมระวังในศีล หรือการออกบวช (ขุ.ชา.อ. ๓/๙๐)