พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อสัมปทานวรรค
๕. จันทาภชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๓๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในอสัมปทานวรรคมี ๔ ฉบับ
๑๓๕. จนฺทาภชาตก (๕)
๕. จันทาภชาดก (๑๓๕)
ว่าด้วยผู้เจริญแสงจันทร์เป็นอารมณ์
(พระโพธิสัตว์มาจากพรหมโลกชั้นอาภัสสรพรหมอยู่ในอากาศแล้วกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อสัมปทานวรรค จันทาภชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๓๔–๓๔ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๕๕–๕๕
บาลี (มหาจุฬาฯ)
จนฺทาภํ สุริยาภญฺจ โยธ ปญฺญาย คาธติ
อวิตกฺเกน ฌาเนน โหติ อาภสฺสรูปโคติ.
จนฺทาภชาตกํ ปญฺจมํ.
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
บุคคลใดในโลกนี้หยั่งถึงกสิณมีแสงจันทร์
และแสงอาทิตย์เป็นอารมณ์ด้วยปัญญา
บุคคลนั้นย่อมเข้าถึงอาภัสสรพรหมได้ด้วยฌานอันไม่มีวิตก
จันทาภชาดกที่ ๕ จบ
จบ ๕. จันทาภชาดก