arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อสัมปทานวรรค

๕. จันทาภชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๓๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในอสัมปทานวรรคมี ๔ ฉบับ

๑๓๕. จนฺทาภชาตก (๕)

๕. จันทาภชาดก (๑๓๕)

ว่าด้วยผู้เจริญแสงจันทร์เป็นอารมณ์

(พระโพธิสัตว์มาจากพรหมโลกชั้นอาภัสสรพรหมอยู่ในอากาศแล้วกล่าวว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อสัมปทานวรรค จันทาภชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๓๔–๓๔ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๕๕–๕๕

บาลี (มหาจุฬาฯ)

จนฺทาภํ สุริยาภญฺจ โยธ ปญฺญาย คาธติ

อวิตกฺเกน ฌาเนน โหติ อาภสฺสรูปโคติ.

จนฺทาภชาตกํ ปญฺจมํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

บุคคลใดในโลกนี้หยั่งถึงกสิณมีแสงจันทร์

และแสงอาทิตย์เป็นอารมณ์ด้วยปัญญา

บุคคลนั้นย่อมเข้าถึงอาภัสสรพรหมได้ด้วยฌานอันไม่มีวิตก

จันทาภชาดกที่ ๕ จบ