พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อสัมปทานวรรค
๔. ฌานโสธนชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๓๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในอสัมปทานวรรคมี ๔ ฉบับ
๔ ฌานโสธนชาตกํ
๔. ฌานโสธนชาดก
ว่าด้วยสุขเกิดจากสมาบัติ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อสัมปทานวรรค ฌานโสธนชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
เย สญฺญิโน เตปิ ทุคฺคตา
เยปิ อสญฺญิโน เตปิ ทุคฺคตา
เอตํ อุภยํ วิวชฺชย
ตํ สมาปตฺติสุขํ อนงฺคณนฺติ ฯ
ฌานโสธนชาตกํ จตุตฺถํ ฯ
๑ ม. ภีรุกชาตกํ ฯ สี. ยุ. ปญฺจครุก ... ฯ ๒ ม. อนิวตฺติตตฺตา ฯ
สัตว์เหล่าใดเป็นผู้มีสัญญา แม้สัตว์เหล่านั้นก็ชื่อว่าเป็นทุคตะสัตว์เหล่าใดเป็นผู้ไม่มีสัญญา ถึงสัตว์เหล่านั้นก็ชื่อว่า เป็นทุคตะ ท่านจงละเว้นความเป็นสัญญีสัตว์และอสัญญีสัตว์ทั้ง ๒ นี้เสีย สุขอันเกิดจากสมาบัตินั้น เป็นของไม่มีกิเลสเครื่องยั่วยวน.
จบ ฌานโสธนชาดกที่ ๔.
จบ ๔. ฌานโสธนชาดก