arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อสัมปทานวรรค

๗. พัพพุชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๓๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในอสัมปทานวรรคมี ๔ ฉบับ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อสัมปทานวรรค พัพพุชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๖๗–๖๗

หน้า ๖๗

๗. พัพพุชาดก (๑๓๗)

ว่าด้วยหนูหาวิธีให้แมวตาย

(พระศาสดาทรงประมวลเรื่องแล้วตรัสว่า)

{๑๓๗} [๑๓๗] แมวตัวที่ ๑ ได้หนูหรือเนื้อในที่ใด แมวตัวที่ ๒ ที่ ๓ และ ที่ ๔ ก็เกิดขึ้นในที่นั้น แมวเหล่านั้นได้พากันเอาอกกระแทกปล่องแก้ว ผลึกนี้แล้วถึงความสิ้นชีวิตทั้งหมด

๘. โคธชาดก (๑๓๘)

ว่าด้วยฤๅษีหลอกกินเหี้ย

(พญาเหี้ยโพธิสัตว์ตำหนิดาบสโกงว่า)

{๑๓๘} [๑๓๘] ชฎิลเขลาเอ๋ย ชฎาของท่าน หนังเสือของท่านจะมีประโยชน์อะไรกัน ภายในของท่านรกรุงรัง ท่านขัดสีแต่ภายนอกเท่านั้น

๙. อุภโตภัฏฐชาดก (๑๓๙)

ว่าด้วยผู้เสียหายหมดทุกอย่าง

(รุกขเทวดาโพธิสัตว์กล่าวตำหนิพรานเบ็ดว่า)

{๑๓๙} [๑๓๙] ตาของเจ้าก็แตก ผ้าของเจ้าก็หาย ภรรยาของเจ้าก็ทะเลาะ กับหญิงเพื่อนบ้าน การงานหรือก็เสียหมดทั้งสองทาง คือ ทั้ง ทางนํ้าและทางบก