พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อิตถีวรรค
๑. อาสาตมันตชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๖๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในอิตถีวรรคมี ๔ ฉบับ
_______
๗. อิตฺถีวคฺค
๖๑. อสาตมนฺตชาตก (๑)
๗. อิตถีวรรค
หมวดว่าด้วยหญิง
๑. อสาตมันตชาดก (๖๑)
ว่าด้วยอสาตมนต์
(มาณพผู้เป็นศิษย์ของพระโพธิสัตว์เห็นโทษของหญิง จึงประกาศความประสงค์ ของตนที่จะออกบวชว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อิตถีวรรค อาสาตมันตชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๕–๑๕ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๒๖–๒๖
อสา (๑) โลกิตฺถิโย นาม เวลา ตาสํ น วิชฺชติ
สารตฺตา จ ปคพฺภา จ สิขี สพฺพฆโส ยถา
ตา หิตฺวา ปพฺพชิสฺสามิ วิเวกมนุพฺรูหยนฺติ.
อสาตมนฺตชาตกํ ปฐมํ.
- ๑ก. อาสา
ขึ้นชื่อว่าหญิงในโลกนี้ไม่น่ายินดี
เพราะหญิงเหล่านั้นไม่มีขอบเขต มีแต่ความกำหนัด คะนอง
เหมือนเปลวไฟไหม้ทุกสิ่งทุกอย่าง
ข้าพเจ้าจักละทิ้งหญิงทั้งหลายเหล่านั้นไปบวชเพิ่มพูนวิเวก
อสาตมันตชาดกที่ ๑ จบ
จบ ๑. อาสาตมันตชาดก