พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · กุณฑธานวรรค
๖. อธิมุตตกเถราปทาน (๓๖)
เล่ม ๓๒ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในกุณฑธานวรรคมี ๔ ฉบับ
_______
๖. อธิมุตฺตตฺเถราปทาน
๖. อธิมุตตเถราปทาน
ประวัติในอดีตชาติของพระอธิมุตตเถระ
(พระอธิมุตตเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน กุณฑธานวรรค อธิมุตตกเถราปทาน (๓๖) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๓๒ หน้า ๑๒๖–๑๒๗ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๓๒ หน้า ๑๖๑–๑๖๑
นิพฺพุเต โลกนาถมฺหิ อตฺถทสฺสีนรุตฺตเม
อุปฏฺฐหึ <471> ภิกฺขุสํฆํ วิปฺปสนฺเนน เจตสา.
เมื่อพระผู้มีพระภาคผู้ทรงเป็นที่พึ่ง ของสัตว์โลกพระนามว่าอัตถทัสสี ผู้สูงสุดแห่งนรชน เสด็จดับขันธปรินิพพานแล้ว ข้าพเจ้ามีจิตผ่องใส ได้บำรุงภิกษุสงฆ์
นิมนฺเตตฺวา สํฆรตนํ <472> อุชุภูตํ สมาหิตํ
อุจฺฉุนา มณฺฑปํ กตฺวา โภเชสึ สํฆมุตฺตมํ.
ครั้นนิมนต์พระสังฆรัตนะ ผู้ซื่อตรง ผู้มีจิตตั้งมั่นแล้ว ข้าพเจ้าจึงใช้ต้นอ้อยทำมณฑป นิมนต์สงฆ์ผู้สูงสุดให้ฉันแล้ว
ยํ ยํ โยนุปปชฺชามิ เทวตฺตํ อถ มานุสํ
สพฺเพ สตฺเต อภิโภมิ <473> ปุญฺญกมฺมสฺสิทํ ผลํ.
ข้าพเจ้าเกิดในกำเนิดใด ๆ คือจะเกิดเป็นเทวดาหรือมนุษย์ก็ตาม ในกำเนิดนั้น ๆ ข้าพเจ้าย่อมปกครองสัตว์ทั้งปวง นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม
อฏฺฐารเส กปฺปสเต ยํ ทานมททึ ตทา
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ อุจฺฉุทานสฺสิทํ ผลํ.
ในกัปที่ ๑๑๘ (นับจากกัปนี้ไป) ข้าพเจ้าได้ถวายทานไว้ ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายอ้อย
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อธิมุตฺโต เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.
อธิมุตฺตตฺเถรสฺส อปทานํ ฉฏฺฐํ สมตฺตํ.
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระอธิมุตตเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้
อธิมุตตเถราปทานที่ ๖ จบ
จบ ๖. อธิมุตตกเถราปทาน (๓๖)