พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · กุณฑธานวรรค
๕. โมฆราชเถราปทาน (๓๕)
เล่ม ๓๒ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในกุณฑธานวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน กุณฑธานวรรค โมฆราชเถราปทาน (๓๕) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๑๔๔–๑๔๔
[๖๒] เรามีความเพียร มีปัญญารักษาตน ยังพระสัมพุทธเจ้าให้ ทรงโปรดปรานแล้ว และพระสัมพุทธเจ้าทรงยินดีทรงตั้งเราไว้ ในตำแหน่งเอตทัคคะ[๖๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระกาฬุทายีเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล
จบ กาฬุทายีเถราปทานที่ ๔
๕. โมฆราชเถราปทาน
บุพประวัติของพระโมฆราชเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการถวายบังคมพระพุทธเจ้า
(ท่านพระโมฆราชเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๓๗} [๖๔] ก็พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้สยัมภูพระนามว่าอัตถทัสสี ไม่ทรงแพ้ ใคร ๆ แวดล้อมด้วยภิกษุสงฆ์ เสด็จพระราชดำเนินไปบนถนน[๖๕] เราแวดล้อมด้วยพวกลูกศิษย์ออกจากเรือนไป ครั้นออกไปแล้ว ได้พบพระผู้มีพระภาคเจ้าผู้เป็นนายกของโลกที่ถนนนั้น[๖๖] เราได้ประคองอัญชลีบนเศียรเกล้าถวายบังคมพระสัมพุทธเจ้า ยังจิตของตนให้เลื่อมใสแล้ว ชมเชยพระองค์ผู้เป็นนายกของโลก
จบ ๕. โมฆราชเถราปทาน (๓๕)