arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · กุมุทวรรค

๔. อุทปานทายกเถราปทาน (๑๗๔)

เล่ม ๓๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๗๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในกุมุทวรรคมี ๔ ฉบับ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน กุมุทวรรค อุทปานทายกเถราปทาน (๑๗๔) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๓๓๔–๓๓๕

หน้า ๓๓๔

[๑๗] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระรัตติยปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ รัตติยปุปผิยเถราปทานที่ ๓

๔. อุทปานทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระอุทปานทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายบ่อนํ้า

(ท่านพระอุทปานทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๗๖} [๑๘] เราได้สร้างบ่อน้ำถวายแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าวิปัสสี และในกาลนั้นเราได้ถือเอาบิณฑบาตไปถวาย[๑๙] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำกรรมใดไว้ในกาลนั้น ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายบ่อน้ำ[๒๐] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอุทปานทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อุทปานทายกเถราปทานที่ ๔

หน้า ๓๓๕

๕. สีหาสนทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระสีหาสนทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายอาสนะทองและบูชาด้วยของหอม

(ท่านพระสีหาสนทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๗๗} [๒๑] เมื่อพระโลกนาถผู้นายกพระนามว่าปทุมุตตระเสด็จนิพพานแล้ว เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสได้ถวายอาสนะทอง[๒๒] และเราได้บูชาด้วยของหอมและดอกไม้เป็นอันมาก ด้วยคิดว่า “พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงนำความสุขมาให้ในโลก คนเป็นอัน มากทำการบูชาในพระองค์แล้วย่อมเย็นใจ”[๒๓] เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสไหว้พระโพธิพฤกษ์อันอุดมแล้ว ไม่ เข้าถึงทุคติเลยตลอดแสนกัป

[๒๔] ในกัปที่ ๑๕,๐๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๘ พระองค์ มีพระนามเหมือนกันว่าสิลุจจยะ[๒๕] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสิหาสนทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ สีหาสนทายกเถราปทานที่ ๕