พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · จิตกปูชกวรรค
๑. จิตกปูชกเถราปทาน (๒๙๑)
เล่ม ๓๒ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๙๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในจิตกปูชกวรรคมี ๔ ฉบับ
๓๐. จิตกปูชกวคฺค
๑. จิตกปูชกตฺเถราปทาน
และท่านได้กล่าวคาถาไว้ ๔๘ คาถา
๓๐. จิตกปูชกวรรค
หมวดว่าด้วยพระจิตกปูชกะเป็นต้น
๑. จิตกปูชกเถราปทาน
ประวัติในอดีตชาติของพระจิตกปูชกเถระ
(พระจิตกปูชกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน จิตกปูชกวรรค จิตกปูชกเถราปทาน (๒๙๑) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๓๒ หน้า ๓๓๓–๓๓๓ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๓๒ หน้า ๔๕๑–๔๕๒
อชิโต นาม นาเมน อโหสึ พฺราหฺมโณ ตทา
อาหุตึ ยิฏฺฐุกาโมหํ นานาปุปฺผํ สมานยึ.
ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นพราหมณ์มีนามว่าอชิตะ ประสงค์จะทำการบูชา จึงรวบรวมดอกไม้ต่าง ๆ ไว้
ชลนฺตํ จิตกํ ทิสฺวา สิขิโน โลกพนฺธุโน
ตญฺจ ปุปฺผํ สมาเนตฺวา จิตเก โอกิรึ อหํ.
ข้าพเจ้าได้เห็นจิตกาธานของพระพุทธเจ้าพระนามว่าสิขี ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของโลก ที่กำลังลุกโพลงอยู่ จึงนำดอกไม้นั้นมาโปรยลงที่จิตกาธาน
เอกตึเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.
ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า
สตฺตวีเส <1081> อิโต กปฺเป สตฺตาสุํ มนุชาธิปา
สุปชฺชลิตนามา เต จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.
ในกัปที่ ๒๗ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๗ ชาติ มีพระนามว่าสุปัชชลิตะ เป็นใหญ่ในหมู่มนุษย์ มีพลานุภาพมาก
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา จิตกปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.
จิตกปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ ปฐมํ สมตฺตํ.
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระจิตกปูชกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้
จิตกปูชกเถราปทานที่ ๑ จบ
จบ ๑. จิตกปูชกเถราปทาน (๒๙๑)