พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · จิตกปูชกวรรค
๔. สัททสัญญกเถราปทาน (๒๙๔)
เล่ม ๓๒ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๙๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในจิตกปูชกวรรคมี ๔ ฉบับ
_______
๔. สทฺทสญฺญกตฺเถราปทาน
๔. สัททสัญญกเถราปทาน
ประวัติในอดีตชาติของพระสัททสัญญกเถระ
(พระสัททสัญญกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน จิตกปูชกวรรค สัททสัญญกเถราปทาน (๒๙๔) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๓๒ หน้า ๓๓๕–๓๓๕ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๓๒ หน้า ๔๕๕–๔๕๕
อนุคฺคตมฺหิ อาทิจฺเจ ปสาโท <1085> วิปุโล อหุ
พุทฺธเสฏฺฐสฺส โลกมฺหิ ปาตุภาโว มเหสิโน.
เมื่อดวงอาทิตย์ยังไม่ขึ้น ข้าพเจ้าได้มีความเลื่อมใสอย่างเหลือล้นว่า พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ มีปรากฏในโลก
สทฺทมสฺโสสหํ <1086> ตตฺถ น จ ปสฺสามิ ตํ ชินํ
มรณญฺจ อนุปฺปตฺโต พุทฺธสญฺญมนุสฺสรึ.
ข้าพเจ้าได้ฟังแต่เสียงในความปรากฏนั้น แต่ไม่ได้เห็นพระชินเจ้าพระองค์นั้น ถึงคราวจะสิ้นชีวิต ได้ระลึกถึงความทรงจำในพระพุทธเจ้า
จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ สญฺญมลภึ ตทา
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.
ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ความทรงจำไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สทฺทสญฺญโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.
สทฺทสญฺญกตฺเถรสฺส อปทานํ จตุตฺถํ สมตฺตํ.
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระสัททสัญญกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้
สัททสัญญกเถราปทานที่ ๔ จบ
จบ ๔. สัททสัญญกเถราปทาน (๒๙๔)