พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · ติมิรปุปผิยวรรค
๖. รังสิสัญญิกเถราปทาน (๘๖)
เล่ม ๓๒ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๘๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในติมิรปุปผิยวรรคมี ๔ ฉบับ
๖. ทุติยรํสิสญฺญกตฺเถราปทาน
๖. ทุติยรังสิสัญญกเถราปทาน
ประวัติในอดีตชาติของพระทุติยรังสิสัญญกเถระ
(พระทุติยรังสิสัญญกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน ติมิรปุปผิยวรรค รังสิสัญญิกเถราปทาน (๘๖) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๓๒ หน้า ๑๘๓–๑๘๓ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๓๒ หน้า ๒๓๓–๒๓๔
ปพฺพเต หิมวนฺตมฺหิ วากจีรธโร อหํ
จงฺกมํ จ สมารุฬฺโห นิสีทึ ปาจินามุโข.
ข้าพเจ้านุ่งผ้าเปลือกไม้ อาศัยอยู่ที่ภูเขาหิมพานต์ ขึ้นสู่ที่จงกรมแล้ว นั่งผินหน้าไปทางทิศตะวันออก
ปพฺพเต สุคตํ ทิสฺวา ผุสฺสํ ฌานรตํ สทา
อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน รํเส จิตฺตํ ปสาทยึ.
ข้าพเจ้าได้เห็นพระสุคตพระนามว่าผุสสะ ผู้ยินดีในฌานทุกเมื่อ บนภูเขา จึงประนมมือแล้วทำจิตให้เลื่อมใสในพระรัศมี
เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ <649> ตทา
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ รํสิสญฺญายิทํ ผลํ.
ในกัปที่ ๙๒ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งความทรงจำในรัศมี
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา รํสิสญฺญโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.
ทุติยรํสิสญฺญกตฺเถรสฺส อปทานํ ฉฏฺฐํ สมตฺตํ.
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระทุติยรังสิสัญญกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการ ฉะนี้
ทุติยรังสิสัญญกเถราปทานที่ ๖ จบ
จบ ๖. รังสิสัญญิกเถราปทาน (๘๖)