พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · ตุวรทายิวรรค
๘. สัตตสัตตลิปุปผปูชกเถราปทาน (๒๔๘)
เล่ม ๓๒ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๕๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๐ ในตุวรทายิวรรคมี ๔ ฉบับ
_______
๘. สตฺตสตฺตลิปุปฺผปูชกตฺเถราปทาน <1008>
๘. สัตตสัตตลิปุปผปูชกเถราปทาน
ประวัติในอดีตชาติของพระสัตตสัตตลิปุปผปูชกเถระ
(พระสัตตสัตตลิปุปผปูชกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึง กล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน ตุวรทายิวรรค สัตตสัตตลิปุปผปูชกเถราปทาน (๒๔๘) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๓๒ หน้า ๓๐๖–๓๐๗ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๓๒ หน้า ๔๑๒–๔๑๒
สตฺต สตฺตลิปุปฺผานิ สีเส กตฺวานหนฺตทา <1009>
พุทฺธสฺส อภิโรเปสึ เวสฺสภุมฺหิ นรุตฺตเม.
ครั้งนั้น ข้าพเจ้าได้วางดอกมะลิซ้อน ๗ ดอกไว้บนศีรษะแล้ว บูชาพระพุทธเจ้าพระนามว่าเวสสภู ทรงเป็นนรชนผู้สูงสุด
เอกตึเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปุปฺผปูชายิทํ ผลํ. <1010>
ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาด้วยดอกไม้
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สตฺตสตฺตลิปุปฺผปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.
สตฺตสตฺตลิปุปฺผปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ อฏฺฐมํ สมตฺตํ.
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระสัตตสัตตลิปุปผปูชกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการ ฉะนี้
สัตตสัตตลิปุปผปูชกเถราปทานที่ ๘ จบ
จบ ๘. สัตตสัตตลิปุปผปูชกเถราปทาน (๒๔๘)