arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · นาคสมาลวรรค

๖. ติณสันถารทายกเถราปทาน (๗๖)

เล่ม ๓๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๗๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในนาคสมาลวรรคมี ๔ ฉบับ

_______

๖. ติณสนฺถารทายกตฺเถราปทาน

๖. ติณสันถารทายกเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระติณสันถารทายกเถระ

(พระติณสันถารทายกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน นาคสมาลวรรค ติณสันถารทายกเถราปทาน (๗๖) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๓๒ หน้า ๑๗๒–๑๗๓ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๓๒ หน้า ๒๑๙–๒๒๐

บาลี (มหาจุฬาฯ)

หิมวนฺตสฺส อวิทูเร มหาชาตสฺสโร อหุ

สตปตฺเตหิ สญฺฉนฺโน นานาสกุณมาลโย.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมพานต์ มีสระธรรมชาติสระใหญ่อยู่สระหนึ่ง ดารดาษไปด้วยดอกบัวสตบงกช เป็นที่อาศัยของนกต่าง ๆ

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ตมฺหิ นฺหตฺวา จ ปิตฺวา จ อวิทูเร วสามหํ

อทฺทสํ สมณานคฺคํ คจฺฉนฺตํ อนิลญฺชเส.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ข้าพเจ้าอาบและดื่มน้ำในสระนั้นแล้ว พักอยู่ไม่ไกล ได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้เลิศกว่าสมณะ เสด็จเหาะไปในอากาศ

บาลี (มหาจุฬาฯ)

มม สงฺกปฺปมญฺญาย สตฺถา โลเก อนุตฺตโร

อพฺภโต โอโรหิตฺวาน <617> ภูมิยํ ฐาติ <618> ตาวเท.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

พระศาสดาผู้ยอดเยี่ยมในโลก ทรงทราบความดำริของข้าพเจ้าแล้ว เสด็จลงจากอากาศ ประทับยืนอยู่บนแผ่นดินในขณะนั้น

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ลายเนน <619> ติณํ คยฺห นิสีทนมทาสหํ

นิสีทิ ภควา ตตฺถ ติโลกปติ นายโก. <620> >

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ข้าพเจ้าได้ใช้เคียวเกี่ยวหญ้ามาถวายทำเป็นที่ประทับนั่ง พระผู้มีพระภาคผู้เป็นใหญ่ในโลกทั้ง ๓ ทรงเป็นผู้นำ ได้ประทับนั่ง ณ ที่นั้น

บาลี (มหาจุฬาฯ)

สกํ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา อวนฺทึ <621> โลกนายกํ

อุกฺกุฏิโก อวสกฺขิ <622> นิชฺฌายนฺโต มหามุนึ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ข้าพเจ้าทำจิตของตนให้เลื่อมใส ได้กราบไหว้พระองค์ ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก ย่อลงนั่งกระโหย่งเพ่งดูพระมหามุนี

บาลี (มหาจุฬาฯ)

เตน จิตฺตปฺปสาเทน นิมฺมานํ อุปปชฺชหํ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ สนฺถรสฺส อิทํ ผลํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ด้วยจิตที่เลื่อมใสนั้น ข้าพเจ้าจึงได้ไปเกิดยังสวรรค์ชั้นนิมมานรดี จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายเครื่องลาดหญ้า

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อิโต ทุติยเก กปฺเป มิตฺตสมฺมตขตฺติโย <623>

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ในกัปที่ ๒ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นกษัตริย์ผู้จักรพรรดิพระนามว่ามิตตสัมมตะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ติณสนฺถารทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ติณสนฺถรทายกตฺเถรสฺส อปทานํ ฉฏฺฐํ สมตฺตํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระติณสันถารทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ติณสันถารทายกเถราปทานที่ ๖ จบ