พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · พันธุชีวกวรรค
๒. ตัมพปุปผิยเถราปทาน (๑๕๒)
เล่ม ๓๒ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๕๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในพันธุชีวกวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน พันธุชีวกวรรค ตัมพปุปผิยเถราปทาน (๑๕๒) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๓๑๐–๓๑๑
นัยว่า ท่านพระพันธุชีวกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ พันธุชีวกเถราปทานที่ ๑
๒. ตัมพปุปผิยเถราปทาน
บุพประวัติของพระตัมพปุปผิยเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการบูชาต้นโพธิ์ด้วยดอกไม้สีแดง
(ท่านพระตัมพปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๑๕๔} [๗] เราเป็นผู้ประกอบในการงานของบุคคลอื่นได้ทำความผิดไว้แล้ว เพียบพร้อมด้วยภัยเวรจึงวิ่งหนีไปตามราวป่า[๘] เราได้เห็นต้นไม้มีดอกบานสะพรั่งเป็นกลุ่มก้อนที่ธรรมชาติ สร้างสรรค์ไว้ดี จึงเอาดอกสีแดงไปเกลี่ยลงที่ต้นพระโพธิพฤกษ์[๙] เราได้กวาดต้นแคฝอยซึ่งเป็นต้นที่ตรัสรู้อันอุดมนั้นแล้วเข้าไป นั่งขัดสมาธิที่โคนต้นพระโพธิพฤกษ์[๑๐] คนทั้งหลายแสวงหาทางไปอยู่ได้มาใกล้เรา และเราเห็นชน เหล่านั้น ณ ที่นั้นแล้วหวนระลึกถึงพระโพธิพฤกษ์อันอุดมได้[๑๑] และเรามีใจผ่องใสไหว้ต้นพระโพธิพฤกษ์แล้วตกลงไปในเหวที่น่ากลัว ลึกหลายชั่วลำตาล
[๑๒] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาต้นพระโพธิพฤกษ์ด้วย ดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่ง การบูชาโพธิพฤกษ์
[๑๓] ในกัปที่ ๓ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนาม ว่าสัมมสิตะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๑๔] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระตัมพปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ ตัมพปุปผิยเถราปทานที่ ๒
๓. วีถิสัมมัชชกเถราปทาน
บุพประวัติของพระวีถิสัมมัชชกเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการกวาดถนนและยกธง
(ท่านพระวีถิสัมมัชชกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๑๕๕} [๑๕] เราได้เห็นพระสัมพุทธเจ้าผู้นายกของโลกมีพระรัศมีเปล่งปลั่ง ดังดวงอาทิตย์อุทัย เหลืองอร่ามเหมือนดวงจันทร์ เสด็จ ดำเนินไปดังดวงจันทร์ในวันเพ็ญ[๑๖] ภิกษุสงฆ์ประมาณ ๖๘,๐๐๐ องค์ล้วนเป็นพระขีณาสพ แวดล้อม พระสัมพุทธเจ้าผู้เป็นจอมมนุษย์ องอาจในหมู่นรชน[๑๗] เรามีจิตเลื่อมใสจึงกวาดถนนนั้น ในเมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้นายกของโลกเสด็จไปก็ยกธงขึ้นที่ถนนนั้น
จบ ๒. ตัมพปุปผิยเถราปทาน (๑๕๒)