พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · มันทารวปุปผิยวรรค
๙. ติมิรปุปผิยเถราปทาน (๓๖๙)
เล่ม ๓๒ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๗๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในมันทารวปุปผิยวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน มันทารวปุปผิยวรรค ติมิรปุปผิยเถราปทาน (๓๖๙) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๕๖๒–๕๖๓
๙. ติมิรปุปผิยเถราปทาน
บุพประวัติของพระติมิรปุปผิยเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกดีหมี
(ท่านพระติมิรปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๓๗๑} [๓๑] เราเที่ยวไปตามกระแสนํ้าใกล้ฝั่งแม่นํ้าจันทภาคา ได้เห็นพระ ปัจเจกพุทธเจ้าผู้ปราศจากกิเลสธุลีดังต้นพญาสาละที่มีดอกบาน[๓๒] เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสถือดอกดีหมีมาโปรยลงเหนือ พระเศียรบูชาพระปัจเจกพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นมุนีสูงสุด[๓๓] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระปัจเจกพุทธเจ้า ด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๓๔] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระติมิรปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ ติมิรปุปผิยเถราปทานที่ ๙
๑๐. สลฬปุปผิยเถราปทาน
บุพประวัติของพระสลฬปุปผิยเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกช้างน้าว
(ท่านพระสลฬปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๓๗๒} [๓๕] ในกาลนั้น เราเป็นกินนรอยู่ที่ใกล้ฝั่งแม่นํ้าจันทภาคา ครั้งนั้น เราได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐกว่าเทวดา ผู้องอาจในหมู่นรชนเสด็จจงกรมอยู่[๓๖] เราได้เลือกเก็บดอกช้างน้าวมาถวายแด่พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด พระมหาวีรเจ้าทรงสูดกลิ่นดอกช้างน้าวซึ่งมีกลิ่นหอม ดังดอกไม้ทิพย์แล้ว[๓๗] ในขณะที่เราดูอยู่นั้น พระมหาวีรสัมพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี ผู้ทรงเป็นนายกของโลกทรงรับแล้วก็ทรงสูดกลิ่น
[๓๘] เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสถวายบังคมพระองค์ผู้สูงสุดกว่าสัตว์ ประนมมือไหว้แล้วกลับขึ้นภูเขาอีก
[๓๙] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๔๐] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล
จบ ๙. ติมิรปุปผิยเถราปทาน (๓๖๙)