arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · มันทารวปุปผิยวรรค

๑๐. สลฬปุปผิยเถราปทาน (๓๗๐)

เล่ม ๓๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๗๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในมันทารวปุปผิยวรรคมี ๔ ฉบับ

_______

๑๐. สลฬปุปฺผิยตฺเถราปทาน

๑๐. สลฬปุปผิยเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระสลฬปุปผิยเถระ

(พระสลฬปุปผิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน มันทารวปุปผิยวรรค สลฬปุปผิยเถราปทาน (๓๗๐) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๓๒ หน้า ๓๙๙–๔๐๐ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๓๒ หน้า ๕๔๙–๕๕๐

บาลี (มหาจุฬาฯ)

จนฺทภาคานทีตีเร อโหสึ กินฺนโร ตทา

อถทฺทสํ <1265> เทวเทวํ จงฺกมนฺตํ นราสภํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นกินนรอาศัยอยู่ใกล้ฝั่งแม่น้ำจันทภาคา ขณะนั้น ข้าพเจ้าได้เห็นพระพุทธเจ้า ผู้เป็นเทพยิ่งกว่าเทพ ทรงเป็นผู้องอาจกว่านรชน เสด็จจงกรมอยู่

บาลี (มหาจุฬาฯ)

โอจินิตฺวาน สลฬํ พุทฺธเสฏฺฐสฺสทาสหํ <1266>

อุปสิงฺฆิ มหาวีโร สลฬํ เทวคนฺธิกํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

จึงได้เลือกเก็บดอกช้างน้าวมา ถวายแด่พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด พระมหาวีรเจ้าทรงสูดดมกลิ่นดอกช้างน้าว ซึ่งมีกลิ่นหอมดังดอกไม้ทิพย์

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปฏิคฺคเหตฺวา สมฺพุทฺโธ วิปสฺสี โลกนายโก

อุปสิงฺฆิ มหาวีโร เปกฺขมานสฺส เม ตทา. <1267>

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ขณะที่ข้าพเจ้าดูอยู่นั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี ผู้มีความเพียรมาก ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก ทรงรับแล้ว สูดดมกลิ่น

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน วนฺทิตฺวา ทิปทุตฺตมํ

อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน ปุน ปพฺพตมารุหึ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ข้าพเจ้าเป็นผู้มีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี ถวายอภิวาทพระองค์ผู้สูงสุดแห่งเทวดาและมนุษย์ ประคองอัญชลีแล้ว กลับขึ้นไปยังภูเขาตามเดิม

บาลี (มหาจุฬาฯ)

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สลฬปุปฺผิโย <1268> เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

สลฬปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ ทสมํ สมตฺตํ.

มนฺทารวปุปฺผิยวคฺโค สตฺตตึสติโม.

ตสฺสุทฺทานํ

มนฺทารวญฺจ กกฺการุ ภิสเกสรปุปฺผิโย

องฺโกลโก กทมฺพี จ อุทฺทาลี เอกจมฺปโก

ติมิรํ สลฬญฺเจว คาถา ตาฬีสเมว จ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระสลฬปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

สลฬปุปผิยเถราปทานที่ ๑๐ จบ

มันทารวปุปผิยวรรคที่ ๓๗ จบบริบูรณ์

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. มันทารวปุปผิยเถราปทาน

๒. กักการุปุปผิยเถราปทาน

๓. ภิสมุฬาลทายกเถราปทาน

๔. เกสรปุปผิยเถราปทาน

๕. อังโกลปุปผิยเถราปทาน

๖. กทัมพปุปผิยเถราปทาน

๗. อุททาลกปุปผิยเถราปทาน

๘. เอกจัมปกปุปผิยเถราปทาน

๙. ติมิรปุปผิยเถราปทาน

๑๐. สลฬปุปผิยเถราปทาน