พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · มันทารวปุปผิยวรรค
๔. เกสรปุปผิยเถราปทาน (๓๖๔)
เล่ม ๓๒ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๖๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในมันทารวปุปผิยวรรคมี ๔ ฉบับ
_______
๔. เกสรปุปฺผิยตฺเถราปทาน
๔. เกสรปุปผิยเถราปทาน
ประวัติในอดีตชาติของพระเกสรปุปผิยเถระ
(พระเกสรปุปผิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน มันทารวปุปผิยวรรค เกสรปุปผิยเถราปทาน (๓๖๔) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๓๒ หน้า ๓๙๖–๓๙๗ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๓๒ หน้า ๕๔๔–๕๔๕
วิชฺชาธโร ตทา อาสึ หิมวนฺตมฺหิ ปพฺพเต
อทฺทสํ วิรชํ พุทฺธํ จงฺกมนฺตํ มหายสํ.
ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นวิทยาธรอยู่ที่ภูเขาหิมพานต์ ได้เห็นพระพุทธเจ้า ผู้ปราศจากธุลีคือกิเลส มีพระยศยิ่งใหญ่ กำลังเสด็จจงกรมอยู่
ตีณิ เกสรปุปฺผานิ <1259> สีเส กตฺวานหํ ตทา
อุปสงฺกมฺม สมฺพุทฺธํ เวสฺสภุํ อภิปูชยึ.
ครั้งนั้น ข้าพเจ้าทูนดอกบุนนาค ๓ ดอกไว้บนศีรษะ เข้าเฝ้าแล้วบูชาพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าเวสสภู
เอกตึเส อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.
ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เกสรปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.
เกสรปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ จตุตฺถํ สมตฺตํ.
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระเกสรปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้
เกสรปุปผิยเถราปทานที่ ๔ จบ
จบ ๔. เกสรปุปผิยเถราปทาน (๓๖๔)