พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · สกจิตตนิยวรรค
๙. สุมนเถราปทาน (๖๙)
เล่ม ๓๒ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๗๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในสกจิตตนิยวรรคมี ๔ ฉบับ
_______
๙. สุมนตฺเถราปทาน
๙. สุมนเถราปทาน
ประวัติในอดีตชาติของพระสุมนเถระ
(พระสุมนเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน สกจิตตนิยวรรค สุมนเถราปทาน (๖๙) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๓๒ หน้า ๑๖๘–๑๖๘ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๓๒ หน้า ๒๑๑–๒๑๒
สุมโน นาม นาเมน มาลากาโร อหํ ตทา
อทฺทสํ วิรชํ พุทฺธํ โลกาหุติปฏิคฺคหํ.
ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นช่างดอกไม้ มีนามว่าสุมนะ ได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากธุลีคือกิเลส ผู้สมควรรับเครื่องบูชาของชาวโลก
อุโภหตฺเถหิ ปคฺคยฺห สุมนํ ปุปฺผมุตฺตมํ
พุทฺธสฺส อภิโรเปสึ สิขิโน โลกพนฺธุโน.
จึงใช้มือทั้ง ๒ ประคองดอกมะลิชั้นดี บูชาพระพุทธเจ้าพระนามว่าสิขี ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของโลก
อิมาย ปุปฺผปูชาย เจตนาปณิธีหิ จ
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ <600> ผลํ.
ด้วยการบูชาด้วยดอกไม้นี้ และด้วยการตั้งเจตนาไว้มั่น
ข้าพเจ้าจึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า
เอกตึเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.
ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า
ฉพฺพีสติมฺหิ กปฺปมฺหิ จตฺตาโรสุํ มหายสา
สตฺตรตนสมฺปนฺนา ราชาโน จกฺกวตฺติโน.
ในกัปที่ ๒๖ (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๔ ชาติ มียศยิ่งใหญ่สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สุมโน เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.
สุมนตฺเถรสฺส อปทานํ นวมํ สมตฺตํ.
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระสุมนเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้
สุมนเถราปทานที่ ๙ จบ
จบ ๙. สุมนเถราปทาน (๖๙)