พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · สัททสัญญิกวรรค
๘. วัจฉทายกเถราปทาน (๓๕๘)
เล่ม ๓๒ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๖๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๐ ในสัททสัญญิกวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน สัททสัญญิกวรรค วัจฉทายกเถราปทาน (๓๕๘) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๕๕๐–๕๕๑
๘. วัจฉทายกเถราปทาน
บุพประวัติของพระวัจฉทายกเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการถวายลูกวัว
(ท่านพระวัจฉทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๓๖๐} [๓๐] เรามีใจเลื่อมใสได้ถวายลูกวัวตัวหนึ่งด้วยมือของตนเองแด่พระ ผู้มีพระภาคพระนามว่าวิปัสสี พระโลกเชษฐ์ผู้คงที่[๓๑] เราถึงพร้อมด้วยยานช้าง ยานม้า และยานทิพย์ เพราะการถวายลูกวัวนั้น เราได้บรรลุถึงความสิ้นอาสวะ[๓๒] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายลูกวัวใดในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายลูกวัว[๓๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระวัจฉทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ วัจฉทายกเถราปทานที่ ๘
๙. สรณาคมนิยเถราปทาน
บุพประวัติของพระสรณาคมนิยเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการถึงสรณะ
(ท่านพระสรณาคมนิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๓๖๑} [๓๔] ในกาลนั้น พระภิกษุและเราผู้เป็นอาชีวกขึ้นเรือไปด้วยกัน เมื่อ เรือกำลังจะแตก พระภิกษุได้ให้สรณะแก่เรา[๓๕] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ พระภิกษุได้ให้สรณะใดแก่เรา ด้วยสรณะนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถึงสรณะ[๓๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสรณาคมนิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ สรณาคมนิยเถราปทานที่ ๙
จบ ๘. วัจฉทายกเถราปทาน (๓๕๘)