พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน · สุเมธาวรรค
๔. สังกมนทาเถริยาปทาน
เล่ม ๓๓ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๔๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในสุเมธาวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน สุเมธาวรรค สังกมนทาเถริยาปทาน (ฉบับหลวง เล่ม ๓๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๒ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๓)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๓ หน้า ๓๑๒–๓๑๓
๔. สังกมนทาเถรีอปทาน
บุพประวัติของพระสังกมนทาเถรี
ว่าด้วยผลแห่งการทอดตนเป็นทางเดิน
(พระสังกมนทาเถรีได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๑๔๔} [๓๑] เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าโกณฑัญญะผู้ทรงเป็นพระโลกเชษฐ์ผู้คงที่ทรงช่วยสัตว์ให้ข้ามวัฏฏสงสารเสด็จดำเนินไปบนถนน[๓๒] ดิฉันออกจากเรือนแล้วนอนคว่ำหน้า ครั้งนั้น พระโลกเชษฐ์ ผู้ทรงพระกรุณาได้เสด็จเหยียบไปบนศีรษะดิฉัน[๓๓] ครั้นแล้ว พระองค์ก็ได้เสด็จเลยไป ดิฉันเข้าถึงสวรรค์ชั้นดุสิตก็เพราะจิตเลื่อมใสนั้น
[๓๔-๓๖] ดิฉันเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าดิฉันทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล
นัยว่า พระสังกมนทาภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ สังกมนทาเถรีอปทานที่ ๔
๕. นฬมาลิกาเถรีอปทาน
บุพประวัติของพระนฬมาลิกาเถรี
ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกอ้อบูชา
(พระนฬมาลิกาเถรีได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๑๔๕} [๓๗] ดิฉันได้เกิดเป็นนางกินรีอยู่ที่ฝั่งแม่น้ำจันทภาคา ในกาลนั้น ดิฉันได้พบพระสยัมภูพุทธเจ้าผู้ปราศจากธุลี ผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไร[๓๘] ดิฉันมีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัส เกิดปีติ ประนมมือแล้วเก็บดอกอ้อมาบูชาพระสยัมภู
[๓๙] ด้วยกรรมที่ทําไว้ดีแล้วนั้นและด้วยการตั้งเจตจำนงไว้ ดิฉันละร่างนางกินรีแล้วได้เข้าถึงคณะไตรทศ (สวรรค์ชั้นดาวดึงส์)[๔๐] ได้เป็นพระอัครมเหสีของท้าวสักกเทวราช ๓๖ พระองค์ ได้เป็นพระอัครมเหสีของพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๐ พระองค์[๔๑] ดิฉันเสวยความดีแล้วก็ได้ออกบวชเป็นบรรพชิต ดิฉันเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ถอนภพทั้งปวงขึ้นได้หมดแล้ว อาสวะของดิฉัน สิ้นไปหมดแล้ว บัดนี้ภพใหม่ไม่มีอีก[๔๒] ในกัปที่ ๙๔ แด่ภัทรกัปนี้ ดิฉันได้บูชาด้วยดอกไม้ใดไว้ ด้วยการบูชานั้นดิฉันไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๔๓-๔๕] ดิฉันเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ดิฉันทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล
จบ ๔. สังกมนทาเถริยาปทาน