arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน · สุเมธาวรรค

๘. สัตตอุปลมาลิกาเถริยาปทาน

เล่ม ๓๓

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๔๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๐ ในสุเมธาวรรคมี ๔ ฉบับ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน สุเมธาวรรค สัตตอุปลมาลิกาเถริยาปทาน (ฉบับหลวง เล่ม ๓๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๒ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๓)

ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่

ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๗๒ หน้า ๕๑๕–๕๑๘

หน้า ๕๑๕

ทานดิฉันได้ให้ดีแล้วทีเดียว ยัญสมบัติ

ดิฉันได้บูชาดีแล้ว ดิฉันบรรลุบทอันไม่หวั่นไหว

ได้ ก็เพราะถวายภิกษาหนึ่งทัพพี ในกัปที่ ๙๒

แต่กัปนี้ ดิฉันได้ถวายทานใดในกาลนั้น ด้วย

ทานนั้น ดิฉันไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการ

ถวายภิกษา

ดิฉันเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอนของพระพุทธเจ้า ดิฉันได้ทำเสร็จแล้ว.

ทราบว่า ท่านพระกฏัจฉุภิกขาทายิกาภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านั้น ด้วยประการฉะนี้แล.

จบกฏัจฉุภิกขาทายิกาเถราอปทาน

สัตตอุปลมาลิกาเถรีอปทานที่ ๘ (๘)

ผลของการถวายดอกอุบล ๗ ดอก

[๑๔๘] ในพระนครอรุณวดี มีพระ-

มหากษัตริย์พระองค์หนึ่งพระนามว่า อรุณ ดิฉันเป็นพระอัครมเหสีของท้าวเธอ

ดิฉันร้อยพวงมาลัยอยู่ ได้หยิบเอาดอก

อุบลมีกลิ่นหอมเหมือนทิพย์มา ๗ ดอก แล้วนั่งลงในปราสาทอันประเสริฐ คิดขึ้นในขณะนั้นเองว่า

หน้า ๕๑๖

ประโยชน์อะไร ด้วยพวงมาลัยเหล่านี้

ซึ่งเราเอาประดับศีรษะเรา เราเอาบูชาในพระ-ญาณของพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด จะประเสริฐกว่า

ชนทั้งหลายเขาพากันนับถือบูชาพระ-

สัมพุทธเจ้า เราจะนั่งที่ใกล้ประตูจักบูชาพระสัมพุทธเจ้าผู้มหามุนีในเวลาที่พระองค์เสด็จมา

พระพิชิตมารผู้งดงามดังต้นรกฟ้าขาว

หรือมิฉะนั้น ก็เปรียบเหมือนไกรสรมฤคราชพร้อมด้วยพระภิกษุสงฆ์เสด็จมาตามถนน

ฉันเห็นพระรัศมีของพระพุทธเจ้าแล้ว

ก็ร่าเริงสลดใจ ยังไม่ทันถึงประตูก็บูชาพระพุทธ-เจ้าผู้ประเสริฐสุด.

ดิฉันทำดอกอุบลอันบานเต็มที่ ๗ ดอก

ให้เป็นของกั้นแดดในอัมพร ดอกอุบลเหล่านั้นกั้นแดดอยู่เหนือพระเศียรพระพุทธเจ้า.

ดิฉันมีจิตประกอบด้วยปีติ ดีใจ เกิด

โสมนัสประนมอัฐชลี ยังจิตให้เลื่อมใสในกาลนั้น

แล้วได้ไปสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

เหนือศีรษะของดิฉัน เขากั้นเศวตฉัตร

ขนาดใหญ่ มีกลิ่นหอมดังกลิ่นทิพย์ฟุ้งไป นี้เป็นผลแห่งดอกอุบล ๗ ดอก.

หน้า ๕๑๗

บางครั้ง เมื่อดิฉันถูกหมู่ญาตินำเอาไป

ครั้งนั้น เศวตฉัตรคันใหญ่ย่อมกั้นแดดไว้ทั่วบริษัทของดิฉัน

ดิฉันได้เป็นพระอัครมเหสีของท้าว

สักรินทเทวราช ๗๐ พระองค์ ดิฉันเป็นอิสระทุกภพ เที่ยวไปในภพน้อยใหญ่ ได้เป็นพระอัคร-มเหสีของพระเจ้าจักรพรรดิ ๖๓ พระองค์ ชนทั้งหลายประพฤติตามดิฉันทุกคน ดิฉันมีถ้อยคำน่าเชื่อถือ.

ผิวพรรณของดิฉันเหมือนดอกอุบล และ

กลิ่นก็ฟุ้งไปเหมือนกลิ่นอุบลหอม ดิฉันไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา

ดิฉันเป็นผู้ฉลาดในอิทธิบาท ยินดีในการ

เจริญโพชฌงค์ ถึงความบริบูรณ์ในอภิญญา นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา

ดิฉันเป็นผู้ฉลาดในสติปัฏฐาน มีสมาธิ

ฌานเป็นโคจร ขวนขวายในสัมมัปปธาน นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา.

ความเพียรของดิฉันนำเอาธุระน้อยใหญ่

ไป นำเอาธรรมที่เป็นแดนเกษมจากโยคะมาให้ดิฉันมีอาสวะสิ้นไปหมดแล้ว บัดนี้ภพใหม่ไม่มีอีก

หน้า ๕๑๘

ในกัปที่ ๓๑ แต่กัปนี้ ดิฉันได้เอาดอก

ไม้บูชาใด ด้วยการบูชานั้น ดิฉันจึงไม่รู้จักทุคติ

เลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา

ดิฉันเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอนของพระพุทธเจ้า ดิฉันได้ทำเสร็จแล้ว.

ทราบว่า ท่านพระสัตตอุปลมาลิกาภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบสัตตอุปลมาลิกาเถรีอปทาน

ปัญจทีปิกาเถรีอปทานที่ ๙ (๙)

ผลของการถวายประทีป ๕ ดวง

[๑๔๙] ครั้งนั้น ดิฉันเป็นหญิงท่อง-

เที่ยวอยู่ในพระนครหังสวดี ดิฉันต้องการกุศลจึงเที่ยวไปสู่อารามหนึ่งจากอารามหนึ่ง ได้พบไม้โพธิ์อันอุดมในวันกาฬปักษ์ ยังจิตให้เลื่อมใสในไม้โพธิ์นั้นแล้ว นั่งลงที่โคนไม้โพธิ์

ดิฉันตั้งจิตเคารพประนมอัญชลีเหนือ

เศียรเกล้า สำแดงความโสมนัสแล้วคิดอย่างนี้ในขณะนั้นว่า

ถ้าพระพุทธเจ้ามีพระคุณนับไม่ได้ ไม่มี

บุคคลเปรียบเสมอไซร้ ก็ขอให้ทรงแสดงปาฎิ-