พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · อาลัมพนทายกวรรค
๖. วกุลปุปผิยเถราปทาน (๒๒๖)
เล่ม ๓๒ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๒๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในอาลัมพนทายกวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน อาลัมพนทายกวรรค วกุลปุปผิยเถราปทาน (๒๒๖) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๓๙๒–๓๙๓
[๒๗] และในกัปที่ ๗ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้เป็นจอมชนพระองค์หนึ่ง สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๒๘] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอพยาธิกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ อพยาธิกเถราปทานที่ ๕
๖. วกุลปุปผิยเถราปทาน
บุพประวัติของพระวกุลปุปผิยเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกพิกุล
(ท่านพระวกุลปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๒๒๘} [๒๙] เรามีชื่อว่านารทะ แต่คนทั้งหลายรู้จักเราว่ากัสสปะ เราได้พบ พระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสีผู้เลิศกว่าบรรดาสมณะ ผู้อันเทวดาสักการะแล้ว[๓๐] ทรงไว้ซึ่งอนุพยัญชนะ ทรงเป็นพุทธะผู้สมควรรับเครื่องบูชา เราจึงถือเอาดอกพิกุลไปบูชาแต่พระพุทธเจ้า[๓๑] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา
[๓๒] ในกัปที่ ๗๔ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นกษัตริย์ มีพระนามว่าโรมสะ สวมพวงดอกไม้เป็นอาภรณ์ มียาน รี้พล และพาหนะพรั่งพร้อม[๓๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระวกุลปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ วกุลปุปผิยเถราปทานที่ ๖
๗. โสวัณณวฏังสกิยเถราปทาน
บุพประวัติของพระโสวัณณวฏังสกิยเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการถวายพวงมาลัยทอง
(ท่านพระโสวัณณวฏังสภิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๒๒๙} [๓๔] เราเดินไปตามภูมิภาคในสวน ได้พบพระพุทธเจ้าผู้นายกของโลก จึงได้ฉวยมาลัยประดับศีรษะที่ทำด้วยทอง จัดแต่งไว้อย่างดี[๓๕] รีบขึ้นช้างไปบูชาแด่พระพุทธเจ้าพระนามว่าสิขีผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของโลก
[๓๖] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา
จบ ๖. วกุลปุปผิยเถราปทาน (๒๒๖)