พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · อาลัมพนทายกวรรค
๗. โสวรรณวฏังสกิยเถราปทาน (๒๒๗)
เล่ม ๓๒ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๒๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในอาลัมพนทายกวรรคมี ๔ ฉบับ
_______
๗. โสวณฺณวฏํสกิยตฺเถราปทาน
๗. โสวัณณวฏังสกิยเถราปทาน
ประวัติในอดีตชาติของพระโสวัณณวฏังสกิยเถระ
(พระโสวัณณวฏังสกิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าว ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน อาลัมพนทายกวรรค โสวรรณวฏังสกิยเถราปทาน (๒๒๗) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๓๒ หน้า ๒๙๔–๒๙๔ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๓๒ หน้า ๓๙๕–๓๙๕
อุยฺยานภูมึ นิยฺยนฺโต อทฺทสํ โลกนายกํ
วฏํสกํ คเหตฺวาน โสวณฺณํ สาธุนิมฺมิตํ.
ข้าพเจ้าเดินอยู่ที่สวน ได้เห็นพระพุทธเจ้า ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก จึงได้ถือมาลัยประดับศีรษะ ที่ทำด้วยทองคำ ซึ่งประดิษฐ์อย่างงดงาม
สีฆํ คโต <977> สมารุยฺห หตฺถิกฺขนฺธคโต อหํ
พุทฺธสฺส อภิโรเปสึ สิขิโน โลกพนฺธุโน.
ขึ้นขี่ช้างรีบไปบูชาพระพุทธเจ้า พระนามว่าสิขี ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของโลก
เอกตึเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปุปฺผปูชายิทํ ผลํ.
ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า
สตฺตวีเส อิโต กปฺเป เอโก อาสึ ชนาธิโป
มหาปตาโป นาเมน จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.
ในกัปที่ ๒๗ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่ง มีพระนามว่ามหาปตาปะ เป็นใหญ่ในหมู่ชน มีพลานุภาพมาก
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา โสวณฺณวฏํสกิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.
โสวณฺณวฏํสกิยตฺเถรสฺส อปทานํ สตฺตมํ สมตฺตํ.
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระโสวัณณวฏังสกิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้
โสวัณณวฏังสกิยเถราปทานที่ ๗ จบ
จบ ๗. โสวรรณวฏังสกิยเถราปทาน (๒๒๗)