พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · โถมกวรรค
๔. จัมปกปุปผิยเถราปาน (๒๕๔)
เล่ม ๓๒ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๕๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในโถมกวรรคมี ๔ ฉบับ
_______
๔. จมฺปกปุปฺผิยตฺเถราปทาน <1014> >
๔. จัมปกปุปผิยเถราปทาน
ประวัติในอดีตชาติของพระจัมปกปุปผิยเถระ
พระจัมปกปุปผิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน โถมกวรรค จัมปกปุปผิยเถราปาน (๒๕๔) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๓๒ หน้า ๓๑๐–๓๑๑ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๓๒ หน้า ๔๑๗–๔๑๘
หิมวนฺตอวิทูเร <1015> วิกโน <1016> นาม ปพฺพโต
ตสฺส เวมชฺเฌ วสติ สมโณ ภาวิตินฺทฺริโย.
ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมพานต์ มีภูเขาลูกหนึ่งชื่อวิกนะ ณ ท่ามกลางภูเขาลูกนั้น มีพระสมณะผู้อบรมอินทรีย์ดีแล้ว อาศัยอยู่
ทิสฺวาน ตสฺโสปมํ วิปฺปสนฺเนน เจตสา
ตีณิ จมฺปกปุปฺผานิ คเหตฺวาน สโมกิรึ.
ข้าพเจ้าได้เห็นพระองค์ผู้สงบระงับ จึงมีใจผ่องใส ได้ถือดอกจำปา ๓ ดอก โปรยลงบูชา
เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ <1017>
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.
ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ติจมฺปกปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.
ติจมฺปกปุปฺผิยตฺเถรสฺส <1018> อปทานํ จตุตฺถํ สมตฺตํ.
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระจัมปกปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้
จัมปกปุปผิยเถราปทานที่ ๔ จบ
จบ ๔. จัมปกปุปผิยเถราปาน (๒๕๔)