พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · โพธิวันทกวรรค
๗. จิตกปูชกเถราปทาน (๓๗๗)
เล่ม ๓๒ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๗๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในโพธิวันทกวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน โพธิวันทกวรรค จิตกปูชกเถราปทาน (๓๗๗) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๕๗๑–๕๗๒
[๓๔] ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาจิตกาธานใดไว้ ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาจิตกาธาน[๓๕] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ถอนภพทั้งปวงขึ้นได้หมดแล้ว ตัด กิเลสเครื่องผูกขาดดังช้างตัดเชือกแล้ว เป็นผู้ไม่มีอาสวะอยู่[๓๖] การที่เราได้มาในสำนักของพระพุทธเจ้าของเราเป็นการมาดีแล้วหนอ วิชชา ๓ เราได้บรรลุแล้วโดยลำดับ คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราก็ทำเสร็จแล้ว[๓๗] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระคันธมุฏฐิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ คันธมุฏฐิยเถราปทานที่ ๖
๗. จิตกปูชกเถราปทาน
บุพประวัติของพระจิตกปูชกเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกสาละ
(ท่านพระจิตกปูชกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๓๗๙} [๓๘] เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าาปทุมุตตระผู้สูงสุดปรินิพพานแล้ว เมื่อมหาชนช่วยกันยกจิตกาธานขึ้น เราบูชาด้วยดอกสาละ
[๓๙] ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาจิตกาธานด้วยดอกไม้ใดไว้ ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาจิตกาธาน[๔๐] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ถอนภพทั้งปวงขึ้นได้หมดแล้ว ตัด กิเลสเครื่องผูกขาดดังช้างตัดเชือกแล้ว เป็นผู้ไม่มีอาสวะอยู่[๔๑] การที่เราได้มาในสำนักของพระพุทธเจ้าของเราเป็นการมาดีแล้วหนอ วิชชา ๓ เราได้บรรลุแล้วโดยลำดับ คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราก็ทำเสร็จแล้ว[๔๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระจิตกปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ จิตกปูชกเถราปทานที่ ๗
๘. สุมนตาลวัณฏิยเถราปทาน
บุพประวัติของพระสุมนตาลวัณฏิยเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการถวายพัดใบตาล
(ท่านพระสุมนตาลวัณฏิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๓๘๐} [๔๓] เราได้ถวายพัดใบตาลอันหุ้มห่อด้วยดอกมะลิ แด่พระผู้มี พระภาคเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ เราทรงไว้ซึ่งยศใหญ่
จบ ๗. จิตกปูชกเถราปทาน (๓๗๗)