พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · โพธิวันทกวรรค
๔. ปัตติปุปผิยเถราปทาน (๓๗๔)
เล่ม ๓๒ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๗๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในโพธิวันทกวรรคมี ๔ ฉบับ
_______
๔. ปตฺติปุปฺผิยตฺเถราปทาน
๔. ปัตติปุปผิยเถราปทาน
ประวัติในอดีตชาติของพระปัตติปุปผิยเถระ
(พระปัตติปุปผิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน โพธิวันทกวรรค ปัตติปุปผิยเถราปทาน (๓๗๔) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๓๒ หน้า ๔๐๓–๔๐๔ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๓๒ หน้า ๕๕๔–๕๕๕
ยทา นิพฺพายิ สมฺพุทฺโธ มเหสี ปทุมุตฺตโร
สมาคมฺม ชนา สพฺเพ สรีรํ นีหรนฺติ เต.
ครั้งเมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่พระนามว่าปทุมุตตระ เสด็จดับขันธปรินิพพานแล้ว ชนทั้งปวงมาประชุมกันแห่พระสรีระไป
นีหรนฺเต สรีรมฺหิ วชฺชมานาสุ เภริสุ
ปสนฺนจิตฺโต สุมโน ปตฺติปุปฺผมภิปูชยึ.
เมื่อนำพระสรีระไป เมื่อเขาประโคมกลองเภรีอยู่ ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี ได้ใช้ดอกประดู่บูชา
สตสหสฺเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ สรีเร ปูชิเต ผลํ.
ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระสรีระ
กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา
นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสโว.
กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ
สฺวาคตํ วต เม อาสิ มม พุทฺธสฺส <1273> สนฺติเก
ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ.
การที่ข้าพเจ้าได้มาในสำนักของพระพุทธเจ้า เป็นการมาดีแล้วโดยแท้ วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปตฺติปุปฺผิโย <1274> เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.
ปตฺติปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ จตุตฺถํ สมตฺตํ.
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระปัตติปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้
ปัตติปุปผิยเถราปทานที่ ๔ จบ
จบ ๔. ปัตติปุปผิยเถราปทาน (๓๗๔)