พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · โสภิตวรรค
๒. สุทัสสนเถราปทาน (๑๓๒)
เล่ม ๓๒ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๓๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในโสภิตวรรคมี ๔ ฉบับ
_______
๒. สุทสฺสนตฺเถราปทาน
๒. สุทัสสนเถราปทาน
ประวัติในอดีตชาติของพระสุทัสสนเถระ
(พระสุทัสสนเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน โสภิตวรรค สุทัสสนเถราปทาน (๑๓๒) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๓๒ หน้า ๒๒๔–๒๒๔ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๓๒ หน้า ๒๙๔–๒๙๕
วิตฺถตาย นทิยา <769> ตีเร ปิลกฺขุ <770> ผลิโน <771> อหุ
ตาหํ รุกฺขํ คเวสนฺโต อทฺทสํ โลกนายกํ.
ที่ใกล้ฝั่งแม่น้ำอันกว้างใหญ่ มีต้นเลียบกำลังผลิผลอยู่มากมาย เมื่อข้าพเจ้าแสวงหาต้นไม้นั้น จึงได้เห็นพระผู้มีพระภาค ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก
เกตกํ ปุปฺผิตํ ทิสฺวา วณฺเฏ เฉตฺวานหํ ตทา
พุทฺธสฺส อภิโรเปสึ สิขิโน โลกพนฺธุโน.
ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเห็นต้นการะเกดมีดอกบานสะพรั่ง จึงตัดที่ขั้วแล้ว บูชาพระพุทธเจ้าพระนามว่าสิขี ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของโลก (ด้วยกราบทูลว่า)
เยน ญาเณน ปตฺโตสิ อจฺจุตํ อมตํ ปทํ
ตํ ญาณํ อภิปูเชมิ พุทฺธเสฏฺฐ มหามุนิ.
ข้าแต่พระมหามุนีพุทธเจ้า ผู้ประเสริฐที่สุด พระองค์ทรงบรรลุอมตบทที่ไม่จุติด้วยพระญาณใด ข้าพระองค์ขอบูชาพระญาณนั้น
ญาณมฺหิ ปูชํ กตฺวาน ปิลกฺขุํ อทฺทสํ อหํ
ปฏิลทฺโธมฺหิ ตํ ปญฺญํ <772> ญาณปูชายิทํ ผลํ.
ครั้นข้าพเจ้าบูชาพระญาณแล้ว จึงได้เห็นต้นเลียบ ข้าพเจ้าได้ปัญญานั้น นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระญาณ
เอกตึเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ญาณปูชายิทํ ผลํ.
ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระญาณ
อิโต เตรสกปฺปมฺหิ ทฺวาทสาสุํ พลุคฺคตา <773>
สตฺตรตนสมฺปนฺนา จกฺกวตฺตี มหปฺผลา.
ในกัปที่ ๑๓ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๒ ชาติ มีนามเหมือนกันว่าพลุคคตะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สุทสฺสโน เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.
สุทสฺสนตฺเถรสฺส อปทานํ ทุติยํ สมตฺตํ.
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระสุทัสสนเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้
สุทัสสนเถราปทานที่ ๒ จบ
จบ ๒. สุทัสสนเถราปทาน (๑๓๒)