arnon.onlineเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา · ติกนิบาต

๑๑. อุบาลีเถรคาถา

เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๑๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๑/๑๖ ในติกนิบาตมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๑๑. อุบาลีเถรคาถา

สุภาษิตสอนพระบวชใหม่

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ติกนิบาต อุบาลีเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (สยามรัฐ)

๑๑ สทฺธาย อภินิกฺขมฺม นวปพฺพชิโต นโว

มิตฺเต ภเชยฺย กลฺยาเณ สุทฺธาชีเว อตนฺทิเต ฯ

สทฺธาย อภินิกฺขมฺม นวปพฺพชิโต นโว

สงฺฆสฺมึ วิหรํ ภิกฺขุ สิกฺเขถ วินยํ พุโธ ฯ

สทฺธาย อภินิกฺขมฺม นวปพฺพชิโต นโว

กปฺปากปฺเปสุ กุสโล จเรยฺย อปุรกฺขโตติ ฯ

อุปาลิ เถโร ฯ

๑ ม. ยุ. อทีนมนโส ฯ

ฉบับหลวง

ภิกษุผู้ออกบวชด้วยศรัทธา ยังเป็นผู้ใหม่ต่อการศึกษา พึงคบหากัลยาณมิตรผู้มีอาชีพบริสุทธิ์ ไม่เกียจคร้าน ภิกษุผู้ออกบวชด้วยศรัทธายังเป็นผู้ใหม่ต่อการศึกษา พึงเป็นผู้ฉลาดอยู่ในสงฆ์ ศึกษาวินัยด้วยอำนาจการบำเพ็ญวัตรปฏิบัติให้บริบูรณ์ ภิกษุผู้ออกบวชด้วยศรัทธา ยังเป็นผู้ใหม่ต่อการศึกษา พึงเป็นผู้ฉลาดในสิ่งควรและไม่ควร ไม่ควรถูก

ตัณหาครอบงำเที่ยวไป.