พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๒
๙. นันทเถรคาถา
เล่ม ๒๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๗๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในวรรคที่ ๒มี ๔ ฉบับ
๙. นนฺทตฺเถรคาถา
๙. นันทเถรคาถา
ภาษิตของพระนันทเถระ
(พระนันทเถระเกิดความโสมนัส จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๒ นันทเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๙๕–๒๙๕ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๕๖–๓๕๖
บาลี (มหาจุฬาฯ)
อโยนิโสมนสิการา มณฺฑนํ อนุยุญฺชิสํ
อุทฺธโต จปโล จาสึ กามราเคน อฏฺฏิโต.
บาลี (มหาจุฬาฯ)
อุปายกุสเลนาหํ พุทฺเธนาทิจฺจพนฺธุนา
โยนิโส ปฏิปชฺชิตฺวา ภเว จิตฺตํ อุทพฺพหินฺติ.
นนฺโท เถโร.
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
เราปฏิบัติโดยอุบายที่ชอบ
อันพระพุทธเจ้าผู้เป็นเผ่าพันธ์พระอาทิตย์ผู้ฉลาดในอุบาย
ได้ทรงสั่งสอนแนะนำแล้ว
จึงถอนจิตในภพได้แล้ว
จบ ๙. นันทเถรคาถา