พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา · ติกนิบาต
๓. อัญญตราอุตตมาเถรีคาถา
เล่ม ๒๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๓๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๘ ในติกนิบาตมี ๔ ฉบับ
๓. อัญญตราอุตตมาเถรีคาถา
สุภาษิตแสดงผลการเจริญโพชฌงค์ ๗
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา ติกนิบาต อัญญตราอุตตมาเถรีคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
๓ เย อิเม สตฺต โพชฺฌงฺคา มคฺคา นิพฺพานปตฺติยา
ภาวิตา เต มยา สพฺเพ ยถา พุทฺเธน เทสิตา ฯ
สุญฺญตสฺสานิมิตฺตสฺส ลาภินีหํ ยทิจฺฉิตํ
โอรสา ธีตา พุทฺธสฺส นิพฺพานาภิรตา สทา ฯ
สพฺเพ กามา สมุจฺฉินฺนา เย ทิพฺพา เย จ มานุสา
วิกฺขีโณ ชาติสํสาโร นตฺถิทานิ ปุนพฺภโว ฯ
อญฺญตรา อุตฺตมา ฯ
โพชฌงค์ ๗ ประการนี้ เป็นหนทางแห่งการบรรลุนิพพาน เราเจริญแล้วทั้งหมด ตามที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงแล้ว เรามีปกติได้สุญญตสมาบัติและอนิมิตตสมาบัติตามปรารถนา เราเป็นธิดาผู้เกิดแต่พระอุระของพระพุทธเจ้า ยินดีแล้วในนิพพานทุกเมื่อ กามทั้งปวงทั้งเป็นของทิพย์และเป็นของมนุษย์ เราก็ตัดขาดแล้ว ชาติสงสารสิ้นแล้วบัดนี้ ภพใหม่มิได้มี.
จบ ๓. อัญญตราอุตตมาเถรีคาถา