arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา · ติกนิบาต

๓. อัญญตราอุตตมาเถรีคาถา

เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๓๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๘ ในติกนิบาตมี ๔ ฉบับ

๓. อัญญตราอุตตมาเถรีคาถา

สุภาษิตแสดงผลการเจริญโพชฌงค์ ๗

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา ติกนิบาต อัญญตราอุตตมาเถรีคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (สยามรัฐ)

๓ เย อิเม สตฺต โพชฺฌงฺคา มคฺคา นิพฺพานปตฺติยา

ภาวิตา เต มยา สพฺเพ ยถา พุทฺเธน เทสิตา ฯ

สุญฺญตสฺสานิมิตฺตสฺส ลาภินีหํ ยทิจฺฉิตํ

โอรสา ธีตา พุทฺธสฺส นิพฺพานาภิรตา สทา ฯ

สพฺเพ กามา สมุจฺฉินฺนา เย ทิพฺพา เย จ มานุสา

วิกฺขีโณ ชาติสํสาโร นตฺถิทานิ ปุนพฺภโว ฯ

อญฺญตรา อุตฺตมา ฯ

ฉบับหลวง

โพชฌงค์ ๗ ประการนี้ เป็นหนทางแห่งการบรรลุนิพพาน เราเจริญแล้วทั้งหมด ตามที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงแล้ว เรามีปกติได้สุญญตสมาบัติและอนิมิตตสมาบัติตามปรารถนา เราเป็นธิดาผู้เกิดแต่พระอุระของพระพุทธเจ้า ยินดีแล้วในนิพพานทุกเมื่อ กามทั้งปวงทั้งเป็นของทิพย์และเป็นของมนุษย์ เราก็ตัดขาดแล้ว ชาติสงสารสิ้นแล้วบัดนี้ ภพใหม่มิได้มี.