arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สัจจสังยุต · อามกธัญญเปยยาล ปฐมวรรค

๑๐. อปจายิกสูตร

เล่ม ๑๙

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๗๖๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๙ ในอามกธัญญเปยยาล ปฐมวรรคมี ๔ ฉบับ

๑๐. ปจายิกสูตร

ว่าด้วยสัตว์ที่อ่อนน้อมต่อผู้เจริญ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค สัจจสังยุต อามกธัญญเปยยาล ปฐมวรรค อปจายิกสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๙ หน้า ๖๔๓–๖๔๓

เรื่องนี้ไม่มีบาลีฉบับมหาจุฬาฯ ในข้อมูล e-tipitaka

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

“ภิกษุทั้งหลาย ข้อนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ที่อ่อนน้อมต่อบุคคล ผู้เจริญที่สุดในตระกูลมีจำนวนน้อย ส่วนสัตว์ที่ไม่อ่อนน้อมต่อบุคคลผู้เจริญที่สุดใน ตระกูลมีจำนวนมากกว่า”

ปจายิกสูตรที่ ๑๐ จบ

ปฐมอามกธัญญเปยยาลวรรคที่ ๗ จบ

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. อัญญตรสูตร ๒. ปัจจันตสูตร

๓. ปัญญาสูตร ๔. สุราเมรยสูตร

๕. โอทกสูตร ๖. มัตเตยยสูตร

๗. เปตเตยยสูตร ๘. สามัญญสูตร

๙. พรหมัญญสูตร ๑๐. ปจายิกสูตร