พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สัจจสังยุต · อามกธัญญเปยยาล ปฐมวรรค
๗. เปตเตยยสูตร
เล่ม ๑๙ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๗๖๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๙ ในอามกธัญญเปยยาล ปฐมวรรคมี ๔ ฉบับ
เปตเตยยสูตร
ว่าด้วยสัตว์ผู้เกื้อกูลบิดามีน้อย
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค สัจจสังยุต อามกธัญญเปยยาล ปฐมวรรค เปตเตยยสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)
บาลี (สยามรัฐ)
เอวเมว โข ภิกฺขเว อปฺปกา เต สตฺตา เย เปตฺเตยฺยา อถ โข เอเตว พหุตรา สตฺตา เย อเปตฺเตยฺยา ฯเปฯ
ฉบับหลวง
ดูกรภิกษุทั้งหลาย ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ผู้เกื้อกูลแก่บิดามีน้อย โดยที่แท้ สัตว์ผู้ไม่เกื้อกูลแก่บิดา มีมากกว่า ฯลฯ.
จบ สูตรที่ ๗
จบ ๗. เปตเตยยสูตร