พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · ชราวรรค
๗. ตติยชนสูตร
เล่ม ๑๕ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๗๐–๑๗๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในชราวรรคมี ๔ ฉบับ
สตฺตมํ ตติยชนสุตฺตํ
ตติยชนสูตรที่ ๗
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต ชราวรรค ตติยชนสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)
บาลี (สยามรัฐ)
กึสุ ชเนติ ปุริสํ กึสุ ตสฺส วิธาวติ
กึสุ สํสารมาปาทิ กึสุ ตสฺส ปรายนนฺติ ฯ
ฉบับหลวง
เทวดาทูลถามว่า
อะไรหนอยังคนให้เกิด อะไรหนอของเขาย่อมวิ่งพล่าน อะไรหนอเวียนว่ายไปยังสงสาร อะไรหนอเป็นที่พำนักของสัตว์นั้น ฯ
บาลี (สยามรัฐ)
ตณฺหา ชเนติ ปุริสํ จิตฺตมสฺส วิธาวติ
สตฺโต สํสารมาปาทิ กมฺมํ ตสฺส ปรายนนฺติ ฯ
ฉบับหลวง
พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า
ตัณหายังคนให้เกิด จิตของเขาย่อมวิ่งพล่าน สัตว์เวียนว่ายไปยังสงสารกรรมเป็นที่พำนักของสัตว์นั้น ฯ
จบ ๗. ตติยชนสูตร