arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · ชราวรรค

๙. ทุติยสูตร

เล่ม ๑๕

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๗๔–๑๗๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในชราวรรคมี ๔ ฉบับ

๙. ทุติยสุตฺต

๙. ทุติยสูตร

ว่าด้วยเพื่อน

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต ชราวรรค ทุติยสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๑๕ หน้า ๔๓–๔๓ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๕ หน้า ๗๑–๗๑

บาลี (มหาจุฬาฯ)

กึสุ ทุติยา ปุริสสฺส โหติ กึสุ เจนํ ปสาสติ

กิสฺส จาภิรโต มจฺโจ สพฺพทุกฺขา ปมุจฺจตีติ.

สทฺธา ทุติยา ปุริสสฺส โหติ ปญฺญา เจนํ ปสาสติ

นิพฺพานาภิรโต มจฺโจ สพฺพทุกฺขา ปมุจฺจตีติ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เทวดาทูลถามว่า

อะไรเล่าเป็นเพื่อนของบุรุษ

อะไรเล่าย่อมปกครองบุรุษนั้น

และสัตว์ยินดีในอะไร จึงพ้นจากทุกข์ทั้งปวงได้

พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า

ศรัทธาเป็นเพื่อนของบุรุษ

ปัญญาย่อมปกครองบุรุษนั้น

สัตว์ยินดีในนิพพาน จึงพ้นจากทุกข์ทั้งปวงได้

ทุติยสูตรที่ ๙ จบ