พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · ชราวรรค
๒. อชรสาสูตร
เล่ม ๑๕ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖๐–๑๖๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในชราวรรคมี ๔ ฉบับ
ทุติยํ อชรสาสุตฺตํ
อชรสาสูตรที่ ๒
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต ชราวรรค อชรสาสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)
กึสุ อชรสา สาธุ กึสุ สาธุ อธิฏฺฐิตํ
กึสุ นรานํ รตนํ กึสุ โจเรหิ หาริยนฺติ ฯ
เทวดาทูลถามว่า
อะไรหนอ เพราะไม่ชำรุดจึงยังประโยชน์ให้สำเร็จ อะไรหนอดำรงมั่นแล้ว ยังประโยชน์ให้สำเร็จ อะไรหนอเป็นรัตนะของชนทั้งหลายอะไรหนอบุคคลพึงนำให้พ้นจากพวกโจรได้ ฯ
สีลํ อชรสา สาธุ สทฺธา สาธุ อธิฏฺฐิตา
ปญฺญา นรานํ รตนํ ปุญฺญํ โจเรหิ หาริยนฺติ ฯ
พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า
ศีล เพราะไม่ชำรุดจึงยังประโยชน์ให้สำเร็จ ศรัทธา ดำรงมั่นแล้วยังประโยชน์ให้สำเร็จ ปัญญา เป็นรัตนะของคนทั้งหลายบุญ อันบุคคลพึงนำไปให้พ้นจากพวกโจรได้ ฯ
จบ ๒. อชรสาสูตร