arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปฐมปัณณาสก์ · จรวรรค

อคติสูตร ที่ ๑

เล่ม ๒๑

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในจรวรรคมี ๔ ฉบับ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ จรวรรค อคติสูตร ที่ ๑ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๑ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๑ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๑)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๑ หน้า ๓๑–๓๑

หน้า ๓๑

๗. ปฐมอคติสูตร

ว่าด้วยอคติ ๔ สูตรที่ ๑

{๑๗}[๑๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย การถึงอคติมี ๔ ประการนี้ ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) ถึงฉันทาคติ (๒) ถึงโทสาคติ

(๓) ถึงโมหาคติ (๔) ถึงภยาคติ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย การถึงอคติมี ๔ ประการนี้แล”

ผู้ใดประพฤติล่วงธรรมเพราะความรัก ความชัง ความ

หลง ความกลัว ยศของผู้นั้นย่อมเสื่อม ดุจดวงจันทร์

ข้างแรมฉะนั้น

๘. ทุติยอคติสูตร

วาด้วยอคติ ๔ สูตรที่ ๒

{๑๘}[๑๘] “ดูก่อฺนภิกษุทั้งหลาย การไม่ถึงอคติมี ๔ ประการนี้ ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) ไม่ถึงฉันทาคติ (๒) ไม่ถึงโทสาคติ

(๓) ไม่ถึงโมหาคติ (๔) ไม่ถึงภยาคติ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย การไม่ถึงอคติมี ๔ ประการนี้แล”

ผู้ใดไม่ประพฤติล่วงธรรมเพราะความรัก ความชัง

ความหลง ความกลัว ยศของผู้นั้นย่อมเต็มเปี่ยม ดุจ

ดวงจันทร์ข้างขึ้นฉะนั้น