พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
กุสลัตติกอรูปาวจรทุกะ
เล่ม ๔๔ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๘๒๗–๘๒๘ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ กุสลัตติกอรูปาวจรทุกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๔ หน้า ๗๒๙–๗๒๙
๑. กุสลติกะ ๙๕. อรูปาวจรทุกะ
๑. ปฏิจจวาร ปัจจยจตุกกะ
[๔๐] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นอรูปาวจร สภาวธรรมที่ เป็นกุศล ซึ่งเป็นอรูปวาจร เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเป็นอรูปาวจร สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเป็นอรูปาวจร เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นอรูปาวจร สภาวธรรมที่เป็น กุศล ซึ่งไม่เป็นอรูปาวจร เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (เหมือนกับรูปาวจรทุกะ)
จบ กุสลติกอรูปาวจรทุกะ
๑. กุสลติกะ ๙๖. ปริยาปันนทุกะ
๑-๗. ปฏิจจาทิวาร ปัจจยจตุกกะ - เหตุปัจจัย
[๔๑] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นปริยาปันนะ สภาวธรรมที่ เป็นกุศล ซึ่งเป็นปริยาปันนะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วารอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งเป็นปริยาปันนะ สภาวธรรมที่เป็น อกุศล ซึ่งเป็นปริยาปันนะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วารอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเป็นปริยาปันนะ สภาวธรรมที่ เป็นอัพยากฤต ซึ่งเป็นปริยาปันนะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นปริยาปันนะ และที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเป็นปริยาปันนะ สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเป็นปริยาปันนะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)
จบ กุสลัตติกอรูปาวจรทุกะ