พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
อัชฌัตตารัมมณัตติกกุสลัตติกะ
เล่ม ๔๔ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๑๔–๒๑๖ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับ
อชฺฌตฺตารมฺมณตฺติกกุสลตฺติกํ
อัชฌัตตารัมมณัตติกกุสลัตติกะ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ อัชฌัตตารัมมณัตติกกุสลัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
อชฺฌตฺตารมฺมณํ กุสลํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อชฺฌตฺตารมฺมโณ กุสโล ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: เทฺว ฯ สพฺพตฺถ วิตฺถาโร ฯ
กุศลธรรมที่เป็นอัชฌัตตารัมมณธรรม อาศัยกุศลธรรมที่เป็นอัชฌัตตารัมมณ-ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๒ นัย
พึงให้พิสดารทุกวาร
อชฺฌตฺตารมฺมณํ อกุสลํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อชฺฌตฺตารมฺมโณ อกุสโล ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: เทฺว ฯ
สพฺพตฺถ วิตฺถาโร ฯ
อกุศลธรรมที่เป็นอัชฌัตตารัมมณธรรม อาศัยอกุศลธรรมที่เป็นอัชฌัตตา-รัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๒ นัย
พึงให้พิสดารทุกวาร
อชฺฌตฺตารมฺมณํ อพฺยากตํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อชฺฌตฺตารมฺมโณ อพฺยากโต ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: เทฺว ฯ
สพฺพตฺถ วิตฺถาโร ฯ
อชฺฌตฺตารมฺมณตฺติกกุสลตฺติกํ นิฏฺฐิตํ ฯ
อัพยากตธรรมที่เป็นอัชฌัตตารัมมณธรรม อาศัยอัพยากตธรรมที่เป็นอัชฌัตตารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๒ นัย
พึงให้พิสดารทุกวาร
อัชฌัตตารัมมณัตติกกุสลัตติกะ จบ
จบ อัชฌัตตารัมมณัตติกกุสลัตติกะ