พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
กุสลัตติกอัชฌัตตารัมมณัตติกะ
เล่ม ๔๔ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๓๙–๑๔๒ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ กุสลัตติกอัชฌัตตารัมมณัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๔ หน้า ๗๙๗–๗๙๗
๑. กุสลติกะ ๒๐. อัชฌัตตารัมมณติกะ
๑. ปฏิจจวาร ปัจจยจตุกกะ
[๘๒] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งมีภายในเป็นอารมณ์ สภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งมีภายในเป็นอารมณ์ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๓ ” (ย่อ)
[๘๓] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งมีภายนอกเป็นอารมณ์ สภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งมีภายนอกเป็นอารมณ์ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร ...
ในวิปากปัจจัย ” ๑ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๓ ”(ย่อ)
จบ กุสลติกอัชฌัตตารัมมณติกะ
๑. กุสลติกะ ๒๑. สนิทัสสนติกะ
๑. ปฏิจจวาร ปัจจยจตุกกะ
[๘๔] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเห็นไม่ได้แต่กระทบได้ สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเห็นไม่ได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๑ ” (ย่อ)
(สหชาตวารก็ดี ... ปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดาร)
[๘๕] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ สภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
จบ กุสลัตติกอัชฌัตตารัมมณัตติกะ