พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
ทัสสนัตติกสรณทุกะ
เล่ม ๔๔ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๘๙๘–๙๐๑ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ ทัสสนัตติกสรณทุกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๔ หน้า ๗๔๗–๗๔๘
สภาวธรรมที่สหรคตด้วยสุข ซึ่งเป็นสรณะ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรม ที่สหรคตด้วยสุข ซึ่งเป็นสรณะ โดยเหตุปัจจัย มี ๓ วารสภาวธรรมที่สหรคตด้วยอุเบกขา ซึ่งเป็นสรณะ เป็นปัจจัยแก่ สภาวธรรมที่สหรคตด้วยอุเบกขา ซึ่งเป็นสรณะ โดยเหตุปัจจัย มี ๑ วาร (๑)สภาวธรรมที่สหรคตด้วยปีติ ซึ่งเป็นสรณะ และที่สหรคตด้วยสุข ซึ่ง เป็นสรณะ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่สหรคตด้วยปีติ ซึ่งเป็นสรณะ โดยเหตุปัจจัย มี ๓ วาร (ย่อ)
[๙๓] ในเหตุปัจจัย มี ๑๐ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๑๖ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๑๐ ” (ย่อ)
(พึงให้พิสดารเหมือนปัญหาวารในกุสลติกะ)
[๙๔] อาศัยสภาวธรรมที่สหรคตด้วยปีติ ซึ่งเป็นอรณะ สภาวธรรม ที่สหรคตด้วยปีติ ซึ่งเป็นอรณะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
ในเหตุปัจจัย มี ๑๐ วาร...
ในอวิคตปัจจัย ” ๑๐ ” (ย่อ)
(ในสหชาตวารก็ดี ... ในปัญหาวารก็ดี มีวารเท่านั้นเหมือนกัน)
จบ ปีติติกสรณทุกะ
๘. ทัสสนติกะ ๑๐๐. สรณทุกะ
๑. ปฏิจจวาร ปัจจยจตุกกะ
[๙๕] อาศัยสภาวธรรมอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ ซึ่งเป็นสรณะ สภาวธรรมอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ ซึ่งเป็นสรณะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)
อาศัยสภาวธรรมอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ ซึ่งเป็นสรณะ สภาวธรรมอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ ซึ่งเป็นสรณะเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)
ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๒ ” (ย่อ)
(ในสหชาตวารก็ดี ... ในปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
[๙๖] อาศัยสภาวธรรมไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและไม่ใช่อันมรรค เบื้องสูง ๓ พึงประหาณ ซึ่งเป็นอรณะ สภาวธรรมไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรค และไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ ซึ่งเป็นอรณะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๑ ” (ย่อ)
(ในสหชาตวารก็ดี ... ในปัญหาวารก็ดี ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๑ วาร)
จบ ทัสสนติกสรณทุกะ
๙. ทัสสนเหตุกติกะ ๑๐๐. สรณทุกะ
๑. ปฏิจจวาร - เหตุปัจจัย
[๙๗] อาศัยสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ ซึ่ง เป็นสรณะ ...
อาศัยสภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ ซึ่งเป็นสรณะ ...
จบ ทัสสนัตติกสรณทุกะ