พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
หีนัตติกกุสลัตติกะ
เล่ม ๔๔ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๙๔–๑๙๖ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ หีนัตติกกุสลัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่
ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๙๐ หน้า ๑๑๙๒–๑๑๙๔
หีนติกกุสลติกะ
(๑๔. หีนติกะ ๑. กุสลติกะ)
กุศลบทปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๑๙๔] ๑. กุศลธรรมที่เป็นมัชฌิมธรรม อาศัยกุศลธรรม
ที่เป็นมัชฌิมธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๒. กุศลธรรมที่เป็นปณีตธรรม อาศัยกุศลธรรมที่เป็นปณีตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ.
พึงให้พิสดารทุกปัจจัย.
อกุศลบทปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๑๙๕] ๑. อกุศลธรรมที่เป็นหีนธรรม อาศัยอกุศลธรรมที่เป็นหีนธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ทุกปัจจัย มี ๑ วาระ.
อัพยากตบทปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๑๙๖] ๑. อัพยากตธรรมที่เป็นมัชฌิมธรรม อาศัยอัพยากต-
ธรรมที่เป็นมัชฌิมธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๒. อัพยากตธรรมที่เป็นปณีตธรรม อาศัยอัพยากต-
ธรรมที่เป็นปณีตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๓. อัพยากตธรรมที่เป็นมัชฌิมธรรม อาศัยอัพยากต-ธรรมที่เป็นมัชฌิมธรรม และอัพยากตธรรมที่เป็นปณีตธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย. มี ๕ วาระ.
พึงให้พิสดารทุกวาระ.
หีนติกกุสลติกะ จบ
มิจฉัตตติกกุสลติกะ
(๑๕. มิจฉัตตติกะ ๑. กุสลติกะ)
กุศลบทปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๑๙๗] ๑. กุศลธรรมที่เป็นสัมมัตตนิยตธรรม อาศัยกุศลธรรม
ที่เป็นสัมมัตตนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๒. กุศลธรรมที่เป็นอนิยตธรรม อาศัยกุศลธรรม
ที่เป็นอนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ.
พึงให้พิสดารทุกวาระ.
อกุศลบทปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๑๙๘] ๑. อกุศลธรรมที่เป็นมิจฉัตตนิยตธรรม อาศัยอกุศล-ธรรมที่เป็นมิจฉัตตนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
จบ หีนัตติกกุสลัตติกะ