|๑๔๗.๑๐| ๑๐ วิหริ อเปกฺขํ อิธ วา หุรํ วา โย เวทคู สนฺตุสิโต ยตตฺโต สพฺเพสุ ธมฺเมสุ อนูปลิตฺโต โลกสฺส ชญฺญา อุทยพฺพยญฺจาติ ฯ ปุณฺณมาโส เถโร ฯ อุทฺทานํ สุภูติ โกฏฺฐิโต เถโร กงฺขาเรวตปุณฺณโก มนฺตานิปุตฺโต ทพฺโพ จ สีตวนิโย จ ภลฺลิโย วีโร ปิลินฺทวจฺโฉ จ ปุณฺณมาโส ตโมนุโทติ ฯ วคฺโค ปฐโม ฯ -------------

ได้ยินว่า พระปุณณมาสเถระได้ภาษิตคาถานี้อย่างนี้ว่า ผู้ใดไม่ทะเยอ ทะยานในโลกนี้หรือโลกอื่น ผู้นั้นเป็นผู้จบไตรเพท เป็นผู้สันโดษ สำรวมแล้ว ไม่ติดอยู่ในธรรมทั้งปวง เป็นผู้รู้แจ้งซึ่งความเกิดขึ้นและ ความเสื่อมไปของโลก. -----------------------------------------------------ในวรรคนี้รวมพระเถระได้ ๑๐ องค์ คือ ๑. พระสุภูติเถระ ๒. พระมหาโกฏฐิตเถระ ๓. พระกังขาเรวตเถระ ๔. พระปุณณมันตานีปุตตเถระ ๕. พระทัพพเถระ ๖. พระสีตวนิยเถระ ๗. พระภัลลิยเถระ ๘. พระวีรเถระ ๙. พระปิลินทวัจฉเถระ ๑๐. พระปุณณมาสเถระ. จบ วรรคที่ ๑. -----------------------------------------------------