น สนฺถวํ กาปุริเสน กยิรา อริโยนริเยน ปชานมตฺถํ จิรานุวุฏฺโฐปิ กโรติ ปาปํ คโช ยถา อินฺทสมานโคตฺตํ ฯ

บุคคลไม่พึงทำความสนิทสนมกับบุรุษชั่วช้า ท่านผู้เป็นอริยะ รู้ประโยชน์ อยู่ ไม่พึงทำความสนิทสนมกับอนารยชน เพราะอนารยชนนั้น แม้อยู่ ร่วมกันเป็นเวลานาน ก็ย่อมทำบาปกรรม ดุจช้างผู้ทำลายล้างดาบสชื่อ อินทสมานโคตร ฉะนั้น.

บุคคลไม่ควรทำความสนิทสนมกับคนชั่ว บุคคลผู้ประเสริฐรู้ประโยชน์ชัดอยู่ ก็ไม่ควรทำความสนิทสนมกับบุคคลผู้ไม่ประเสริฐ เพราะว่า บุคคลผู้ไม่ประเสริฐถึงแม้จะอยู่ร่วมกันเป็นเวลานาน ก็ยังทำความชั่วเหมือนช้างได้ฆ่าอินทสมานโคตรดาบส

ยเทว ชญฺญา สทิโส มมนฺติ สีเลน ปญฺญาย สุเตน จาปิ เตเนว เมตฺตึ กยิราถ สทฺธึ สุโข หเว สปฺปุริเสน สงฺคโมติ ฯ อินฺทสมานโคตฺตชาตกํ ปฐมํ ฯ ---------

บุคคลพึงรู้บุคคลใดว่า ผู้นี้เช่นเดียวกับเรา โดยศีล ปัญญา และสุตะ พึงทำไมตรีกับบุคคลนั้นนั่นแล เพราะการสมาคมกับสัตบุรุษนำมาซึ่ง ความสุขแท้. จบ อินทสมานโคตตชาดกที่ ๑.

บุคคลรู้บุคคลใดว่า ผู้นี้เช่นเดียวกับเราด้วยศีล ปัญญา และสุตะ พึงกระทำไมตรีกับบุคคลเช่นนั้นแหละ เพราะการสมาคมกับสัตบุรุษเป็นความสุขโดยแท้อินทสมานโคตตชาดกที่ ๑ จบ